Przedszkole z Oddziałami Integracyjnymi nr 37 "Bajkowy Świat"

Przedszkole z Oddziałami Integracyjnymi
nr 37 "Bajkowy Świat"
ul. Szlenkierów 8, 01-181 Warszawa

tel: (22) 632 11 31

Grupy > Sowy >

Aktualności

Drodzy Rodzice, zachęcamy do przysyłania zdjęć z domowej aktywności dziecka na adres mailowy:

p37@edu.um.warszawa.pl

Zdjęcia zostaną umieszczone na stronie internetowej placówki, w zakładce- Sowy

 

10.06.2020  TEMAT: PO CZYM POZNAĆ, ŻE NADESZŁA BURZA?

 

CELE OGÓLNE: poszerzanie informacji na temat burzy i bezpiecznych zachowań w jej trakcie;

doskonalenie ekspresji twórczej.

ZAJĘCIA  PORANNE

„Burza” – praca z tekstem. Rodzic czyta wiersz Jacka Paciorka pod tym samym tytułem, a następnie omawia go z dzieckiem.

Szła przez pola Pani Burza,

– Co tak panią dzisiaj wkurza?

– Skąd u Pani tyle złości?

– Musi Pani mieć przykrości?

Burza błyska, grzmi i wieje,

Straszy wszystkich: – Świat zaleję,

Powywracam wszystkie drzewa,

Kto się boi – niechaj zwiewa,

Niebo całe pociemniało,

Z wichrem wszystko oszalało,

Drzewa nisko się kłaniają,

Panią Burzę przepraszają,

– Niechże Pani już przestanie,

Robić wszystkim wielkie lanie!

Burza mruczy, marszczy czoło.

Oj, nie będzie dziś wesoło,

Niech się kryje, kto gdzie może,

Bo tu będzie zaraz morze,

Leje, wyje, gromy ciska,

Siódme poty z chmur wyciska.

Aż się wreszcie tak zmęczyła,

Że się stała całkiem miła.

Cicho mruczy zawstydzona,

To jest burza? – to nie ona.

Cicho wiszą chmury z nieba,

Będzie słońce – nam zaśpiewa,

Rozweseli Panią Burzę,

Burza ze słońcem w jednym chórze?

Z tego śpiewu tęcza wisi,

Ależ Pani nam kaprysi!

Ale koniec – szkoda czasu,

Słońce świeci – chodź do lasu.

Rodzic zadaje pytania

 O jakim zjawisku atmosferycznym była mowa w wierszu?

 Co zrobiła Pani Burza?

 Jakie inne zjawiska jej towarzyszyły?

 Co się stało, gdy się zmęczyła?

 Kto przepędził burzę?

 Czy wiesz, jak powstaje burza?

 „Jak powstaje burza” – eksperyment. Na szklance rodzic umieszcza kawałek blaszki (np. denko od puszki). Nadmuchuje balon i energicznie pociera go kawałkiem wełnianej szmatki. Kładzie balon na blaszce i zbliża do niej palec. Rodzic pyta dziecko, co się stało? W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne i przeskoczyła iskra (jak błyskawica). Rodzic pyta dziecko, czy zna jakieś zjawisko charakterystyczne dla lata, w którym także pojawiają się iskry (błyskawice)? Nawiązanie do tematu zajęć.

 „Burza w kubeczku” – praca plastyczna. Dziecko siada przy stoliku, dostaje papierowy

kubeczek, na którym rysuje markerem pioruny. Środek kubka (we wnętrzu) dziecko smaruje klejem i przykleja paski bibuły w różnych kolorach kojarzących się  z burzową pogodą. Kubek stawia do góry nogami, a na jego odwróconym denku przykleja watę (symbolizującą chmurę).

 „Gdy idzie burza, to…” – technika niedokończonych zdań, dyskusja na temat tego, jak zachowywać się w czasie burzy. Rodzic rozpoczyna zdanie: Gdy idzie burza, to…, a dziecko je kończy. Może odnosić się zarówno do własnych uczuć, doświadczeń, jak i wiedzy dotyczącej omawianego zjawiska.

 Rodzic pyta:

 Jak się zachowywać, gdy zbliża się burza?

Gdzie można się schronić? (w sklepie, w samochodzie).

 Czego nie można robić? (stać w wodzie, chować się pod drzewem).

 Jak zachowywać się w czasie burzy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć urządzenia elektryczne, bo uderzenie pioruna może spowodować porażenie).

 Rodzic pyta dziecko:

 Co można zaobserwować na niebie po burzy

w słoneczny dzień? (tęcza)

Postaraj się samodzielnie namalować tęczę

tęcza 3

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE

Zapraszam do utrwalania liter i cyfr

https://www.youtube.com/watch?v=As1tTUEUfUo

 

 DZIEŃ DOBRY WSZYSTKIM

ZAPRASZAM  DO  PRACY

09.06.20          TEMAT:PO CZYM POZNAĆ, ŻE NADESZŁO LATO ?

 

CELE OGÓLNE: utrwalenie kolejności miesięcy oraz pór roku; doskonalenie umiejętności

uważnego słuchania; doskonalenie ekspresji twórczej.

ZAJĘCIA  PORANNE

 https://www.youtube.com/watch?v=m_-qLMJjmnU –przypomnijmy nazwy miesięcy

 „Lato, lato” – zajęcia dydaktyczne. Rodzic przynosi kartki z kalendarza z miesiącami: CZERWIEC, STYCZEŃ, GRUDZIEŃ, WRZESIEŃ. Prosi aby  dziecko,  poukładało kartki zgodnie z kolejnością występowania miesięcy w roku. Pyta: W jakim miesiącu rozpoczyna się lato? Dzieci starają się wskazać odpowiednią kartkę.

 „Z czym kojarzy się lato?” – technika niedokończonych zdań, zabawa z piłką. Rodzic pyta dziecko, z czym kojarzy  się lato. Rzuca piłkę do  dziecka i zaczyna zdanie: Lato kojarzy mi się… Dziecko łapie piłkę i kończy wypowiedź.

 „Po czym można poznać lato?” – praca plastyczna doskonaląca umiejętność przekazywania informacji w formie graficznej, ekspresja twórcza. Dziecko dostaje kartkę papieru. Rysuje to, co kojarzy mu się z latem, a następnie opowiada o treści swojej pracy.

 Tato, czy już lato?

Beata Szelągowska

Powiedz, proszę! Powiedz, tato,

Po czym poznać można lato?

Skąd na przykład wiadomo, że już się zaczyna?

Po prostu:

Po słodkich malinach,

Po bitej śmietanie z truskawkami,

Po kompocie z wiśniami,

Po życie, które na polach dojrzewa,

Po słowiku, co wieczorem śpiewa,

Po boćkach uczących się latać,

Po ogrodach tonących w kwiatach,

Po świerszczach koncertujących na łące,

Po wygrzewającej się na mleczu biedronce,

Po zapachu skoszonej trawy i róż,

I już!

 Rodzic rozsypuje na dywanie zdjęcia różnych obiektów, w tym tych, które wystąpiły w wierszu – maliny, kompot, łany zbóż, słowik, bocian, ogród w kwiatach, świerszcz, biedronka, skoszona trawa, róże.

Ponownie czyta tekst i prosi dziecko o zapamiętanie obiektów wymienionych przez tatę           i kojarzących się z latem. Po skończeniu czytania dziecko wybiera tylko te zdjęcia, które ukazują to, o czym była mowa w utworze.

„ Lato płynie do nas” – nauka piosenki

https://www.youtube.com/watch?v=7MpIAWOGhoA

 

 Raz, dwa, raz i dwa,

słońce idzie drogą.

Z górki chmurki biegną dwie,

śpieszą się jak mogą.

Ref.: Hop! Hop! – słychać w koło.

Hop! Hop! – echo woła.

Po jeziorze łódka mknie,

lato płynie do nas.

Raz dwa, raz i dwa  

 

 

ogród
maliny
zboże
bocian
słowik
róże
biedronka

22.05.2020  TEMAT:   JAK RADZIĆ SOBIE Z EMOCJAMI?  - c.d.

 

CELE OGÓLNE: wskazywanie sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami.       

ZAJĘCIA  PORANNE        

ZABAWY   RUCHOWE   Z PIPI .

https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

Rodzic czyta dziecku opowiadanie krótkimi fragmentami zadając pytania

Złość – rozmowa na podstawie opowiadania Renaty Piątkowskiej.

„Złość”

Renata Piątkowska

Jak ja lubię, kiedy do przedszkola przychodzi nowe dziecko. Od razu robi się zamieszanie. Taki nowy nie chce się z nami bawić, tylko ciągle płacze, a nasza pani musi poświęcać mu dużo czasu, zamiast bawić się z nami. Nie inaczej było z Igorem. Już w szatni za nic nie chciał rozstać się z mamą. Złościł się, kiedy zdejmowała mu kurtkę i ciągle powtarzał:                            – Ja chcę do domu!

Dopiero kiedy nasza pani wzięła go na ręce i zaniosła do sali, jego mamie udało się wyjść. Igor nie chciał z nikim się bawić, usiadł na parapecie i wypatrywał przez okno, czy nie nadchodzi jego mama. Kiedy przed obiadem pani poprosiła nas o umycie rąk i wszyscy pognali do łazienki, Igor nie ruszył się z miejsca. Powiedział, że ręce myje tylko w domu. Właściwie to nie musiał myć tych rąk, bo obiadu i tak nie zjadł.

– To nie jest taki obiad jak u mnie w domu – powiedział i odsunął talerz.

Ale najgorzej było, gdy stało się jasne, że Igor musi iść do toalety. Pani zachęcała go, żeby się pospieszył, póki nie jest za późno. Wtedy Igor, przestępując z nogi na nogę, powiedział:   

  Niei mogę.                                                                                                                                                     

 – Dlaczego nie możesz? – zdziwiła się pani.

– Bo tu nie ma mamy, a ona zawsze mnie chwali, kiedy skończę – wyjaśnił Igor i widać było, że jest u kresu wytrzymałości.

– Wiesz co, Igor? Nie ma innego wyjścia, musisz iść do toalety, a potem pochwal się sam – poradziła pani.

Igor popatrzył na nią zdziwiony, ale nie protestował, kiedy pani wzięła go za rękę i zaprowadziła do toalety. Po chili zza zamkniętych drzwi rozległ się okrzyk zachwytu i głos Igora:    Wspaniale, mądry chłopczyk. Brawo, Igorku.

Po obiedzie pani przeczytała nam bajkę o Tomciu Paluchu. Bardzo podobały nam się przygody Tomcia, ale Igor nagle wybuchnął płaczem. Dopiero po chwili, gdy pani udało się go uspokoić, Igor powiedział z pretensją w głosie:

– Dlaczego taka ładna bajka jest o Tomku, a nie o Igorze Paluchu? To niesprawiedliwe!

Wtedy dzieci zaczęły się śmiać z Igora.

– To może nie powinno być bajki o Calineczce, tylko o Igoreczku? – wyśmiewał się Patryk.

– Albo o Igorku i siedmiu krasnoludkach – wołała Kasia.

Wszyscy przekręcali różne tytuły bajek i śmiali się do łez. Igor rozzłościł się na dobre, krzyczał na dzieci, tupał i robił straszne miny.

– Dzieci, dość tych żartów. Proszę o spokój – pani powiedziała to takim tonem, że na sali od razy zrobiło się cicho.

– Igor, widzę, że jesteś bardzo zły. Poradzę ci coś. Wyrzuć tę swoja złość do kosza. Po co ci ona?

Ja też jestem zła, że tak hałasujecie i zobacz, co zrobię – powiedziała pani.

Potem podeszła do kosza i pokazała, że strząsa tam coś ze swoich rąk. Wreszcie usiadła na miejsce i z błogim uśmiechem usiadła na krześle.

– O, jak teraz dobrze – powiedziała miłym głosem. Igor niepewnie podszedł do kosza i zajrzał do niego. Stojąc nad koszem, wykonał taki ruch, jakby wrzucał tam papierek. Gdy skończył, usiadł obok pani, a ona poczęstowała go cukierkiem.

Wszystkim dzieciom się to spodobało. Pani poprosiła, żeby każdy z nas, gdy poczuje się, że jest bardzo zły, szybciutko wyrzucił swoją złość.

To świetny pomysł, nie mogę się już doczekać, kiedy będę zły – pomyślałem.

Tego dnia jak zwykle mama odebrała mnie z przedszkola i spacerkiem poszliśmy na przystanek tramwajowy. Tam zobaczyłem parę młodych ludzi, którzy kłócili się ze sobą. Rozmawiali tak głośno, że wszyscy czekający na tramwaj zaczęli im się przyglądać. Chłopak mówił coś ze złością, a dziewczyna, potrząsając nerwowo głową, odwróciła się do niego plecami. Zanim mama zdążyła złapać mnie za rękę, podszedłem do tej pary i powiedziałem:

– Wyrzućcie swoją złość do kosza, który tu stoi, bo kłócić się jest brzydko.

Popatrzyli na mnie zdumieni, więc dodałem:

–– Tak się robi, naprawdę. Nasz kolega w przedszkolu tak zrobił i potem przez resztę dnia już nie płakał z nikim się nie kłócił.

Młodzi ludzie uśmiechnęli się, potem chłopak objął dziewczynę i nie czekając na tramwaj, poszli powoli przed siebie.

–– Ojej! To działa! – krzyknąłem zachwycony.

 „Dobre i złe” – klasyfikowanie sposobów radzenia sobie ze złości

Rodzic zadaje dziecku pytania                                                                                                                 

Jak poznać, że ktoś jest rozzłoszczony?

Jak wtedy wygląda? 

Co robi?   

Kiedy czujemy się rozzłoszczeni?           

Jaką radę dała pani Igorowi?

 „Dobre i złe” – klasyfikowanie sposobów radzenia sobie ze złością na dobre i złe.                

Rodzic odczytuje pomysły dziecka i wspólnie ustala, czy dane rozwiązanie jest pozytywne, czy negatywne. Dziecko głosuje za pomocą słowa TAK / NIE

 (Np. ktoś się z nas śmieje: bijemy go – rozwiązanie  negatywne, szczypiemy – negatywne, mówimy mu coś przykrego – negatywne, odchodzimy od niego – pozytywne, odchodzimy i tupiemy w ustronnym miejscu – pozytywne itd.).

Rodzic może dołożyć kolejne propozycje.

Przykładowe propozycje:

–– Mówię brzydkie słowa.

–– Szczypię kogoś.

–– Rzucam zabawkami.

–– Uderzam sam / sama siebie.

–– Czytam na osobności.

–– Układam puzzle.

–– Pcham ścianę.

–– Maluję gniew, gniotę kartkę, rwę i zapominam.

–– Zamykam oczy i liczę do 10.

–– Tańczę lub biegam.

–– Tupię jak słoń.

–– Przytulam misia.

–– Rozmawiam z panią nauczycielką.

ZAJĘCIE  POPOŁUDNIOWE

 Blok zajęć o emocjach – gniew. – słuchanie i analiza treści wiersza Doroty Niemiec.

Gniew Gniewka

Spytał raz Gniewko mamę, jak to bywa z gniewem,

a mama mu odpowiedziała zwyczajnie: – Synku, sama nie wiem.

– Jak to? – rozwrzeszczał się Gniewko. – Ja ci wcale nie wierzę!

I ze złości zaraz potłukę wszystkie talerze!

Mama cierpliwie tłumaczy: – Tylko spokój nas może uratować,

a talerze zamiast tłuc, pomóż mi do szafki schować.

Uspokój się, bardzo cię proszę, a tak się stanie być może,

że twój gniew, jak się pojawił, tak zniknie, uśmiech ci w tym dopomoże.

Czas zmienić tę minę gniewną, marsowy grymas zdjąć z twarzy.

Niech „gniew” się schowa w twym imieniu, bo mi się spokój marzy.

Po przeczytaniu wiersza  rodzic  zadaje dziecku pytania:

 Kto był bohaterem wiersza?

O co Gniewko spytał mamę?

 Jak czuł się Gniewko, gdy usłyszał odpowiedź mamy?

 Jak zareagowała mama na gniew synka?

Jak wyglądał Gniewko, gdy czuł gniew?

 Co miało pomóc Gniewkowi?

Gdzie miał się schować jego gniew?

 O czym marzyła mama?

 „Zagniewana mina” – rysowanie w piasku. Dziecko otrzymuje tace z piaskiem. Zadaniem jest narysowanie zagniewanej miny, którą miał Gniewko, gdy się zezłościł. Następnie rysuje wizerunek spokojnego, uśmiechniętego Gniewka. Dziecko wykonuje  rysunki najpierw palcem, następnie długim patyczkiem.

TANIEC  PRZY  PIOSENCE  „ZŁOŚĆ TO STRASZNY ZWIERZ”

https://www.youtube.com/watch?v=G8Gv1sC3d3kk

Emocje-Uczucia-Plansza-A4

 

  21.05.2020      TEMAT: JAK  RADZIĆ  SOBIE  Z  EMOCJAMI?

CELE OGÓLNE: wskazywanie sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami; wyrażanie swoich przeżyć w formie ekspresji plastycznej.

ZAJĘCIA PORANNE

Migu – mig czyli nauka zwroty grzecznościowych w języku migowym https://www.youtube.com/watch?v=lpG3Qg_U_gE

 

 „Strach ma wielkie oczy” – rozmowa i próba wyjaśnienia, co oznacza to powiedzenie.

 „Czarna jama” – rodzic czyta wiersz  Joanny Papuzińskiej.

„Czarna jama”

Nie wie tata ani mama,

że jest w domu czarna jama…

Czarna, czarna, czarna dziura

Bardzo straszna i ponura.

Gdy w pokoju jestem sam

lub gdy w nocy się obudzę,

to się boję spojrzeć tam.

Tam jest chyba mokro, ślisko

jakby przeszło ślimaczysko…

Musi żyć tam wstrętne zwierzę,

co ma skołtunione pierze,

i do łóżka mi się wepchnie!

To jest gęba rozdziawiona,

wilczym zębem obrębiona,

coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie

i ta gęba się zatrzaśnie…

Łaaa! Ojej, tato, ojej, mamo,

uratujcie mnie przed jamą!

Nie zamykaj, mamo, drzwi,

bo jest bardzo straszno mi.

A w dodatku w tamtej jamie

coś tak jakby mruga na mnie,

że mam przyjść…

Może tkwi tam mała bieda,

która rady sobie nie da?

Którą trzeba poratować?

Może leżą skarby skrzacie?

Więc podczołgam się jak kot.

Ja – odważny, ja – zuchwalec

wetknę w jamę jeden palec.

I wetknąłem aż po gardło,

ale nic mnie nie pożarło.

Więc za palcem wlazłem cały.

Wlazłem cały!

No i już.

Jaki tu mięciutki kurz…

Chyba będę miał tu dom.

Chyba to jest pyszna nora,

nie za duża, lecz dość spora.

Latareczkę małą mam.

Nie ma w domu żadnych jam! 

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje pytania

Co czuł chłopiec i dlaczego?

Czego się bał?       

 O co prosił rodziców?   

 Jak się zakończył wiersz?     

Co się stało?      

Jaki znalazł sposób na pozbycie się lęku

 Co mu pomogło?     

Dlaczego boimy się ciemności?

 „Jak oswoić ciemność?” – burza mózgów. Dziecko dzieli się swoimi pomysłami z rodzicem.

„Mój strach” – praca plastyczna. Dziecko rysuje węglem na białej kartce lub białą kredą na ciemnej to, czego się boi. Następnie prezentuje swoją pracę. Po  prezentacji rodzic podaje propozycje, jak dany lęk można pokonać.

 

Zapraszam na krótkie filmy pt. „Strach ma wielkie oczy” „Kajtuś w ciemności”

 

https://www.youtube.com/watch?v=QAkXFZ6-ciQ  https://www.youtube.com/watch?v=SqpHkS6R3RM

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20.05.2020.                  TEMAT: SKĄD SIĘ BIORĄ ŁZY?

 CELE OGÓLNE: doskonalenie umiejętności matematycznych w codziennych sytuacjach – objętość, waga, dzielenie; rozwijanie inteligencji językowej – umiejętność wypowiadania się na określony temat.

 „Gdy mi smutno, gdy mi źle”– giełda pomysłów.

„Co się ze mną dzieje?” – próba odpowiedzi na pytanie, co się dzieje w naszym organizmie, gdy jest nam smutno. Dziecko próbuje określić, co się dzieje z jego  ciałem. Mówi np. Czuję coś w gardle, jest mi zimno / gorąco, trzęsę się, trzęsie mi się broda, płyną mi łzy, pojawia się katar.

 „Łzy” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat tego, po co są łzy i skąd się biorą. Informacja dla rodzica ( w łatwy sposób wyjaśnienie dziecku)

Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos.           

Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

SMUTNA MINA

„Poprawiacz nastroju –  ciasteczka” – wspólne pieczenie lekarstwa na smutki, ciasteczek owsianych według dowolnego przepisu. Doskonalenie umiejętności matematycznych w używaniu jednostek wagi i objętości w codziennych sytuacjach.

https://www.youtube.com/watch?v=Rb-idfBy-Ns przepis na ciasteczka owsiane

 „Matematyczne dylematy” – dzielenie po ileś, dzielenie po równo. Rodzic rozkłada przed sobą stos kół – wyjaśnia, że to ciasteczka, które się pieką. Prosi dziecko, by rozdało sprawiedliwie ciasteczka.                                                              Okazuje się, że jest więcej niż po jednym dla każdego, ale mniej niż po dwa. Dziecko próbuje rozwiązać sytuację problemową. (Uwaga! Jest wiele rozwiązań – rozdać tylko po jednym, znaleźć jakiś klucz, komu dać dwa, podzielić część ciastek na pół itd.). 

ikonka emocji radość

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWWE

  „Co to znaczy?” – zabawy językowe. Rodzic układa tyle klocków, ile słów ma dany związek frazeologiczny (jeden klocek innego koloru, np. niebieski, określa słowo łza).  wypowiada związek frazeologiczny, a zadaniem dziecka jest użycie słowa łza w odpowiedniej formie, np. czysty jak łza, krokodyle łzy, łzy jak groch, śmiać się do łez.

 „Smutny i wesoły” – zabawa w parach z naśladowaniem min smutnych i wesołych.

WESOŁEJ  ZABAWY

 

19.05.2020

Temat:Jakie emocje przeżywają przedszkolaki?

Cele ogólne: rozpoznawanie i podawanie nazw emocji własnych oraz innych osób; doskonalenie umiejętności pracy w grupie

Podstawa Programowa:(II.1, II.6) (II.3, II.8, IV.1)(IV.1) (I.5) (IV.8)

Przebieg zajęć:

Wysłuchanie wiersza „Zły humorek” – D. Gellner

Jestem dzisiaj zła jak osa!

Złość mam w oczach i we włosach!

Złość wyłazi mi uszami i rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego?

Nie wiem sama.

Nie wie tata, nie wie mama...

tupię nogą, drzwiami trzaskam

i pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą nadepnęłam psu na ogon.

Nawet go nie przeprosiłam

– taka zła okropnie byłam. ZŁOŚĆ

Mysz wyjrzała z nory:

- Co to za humory? ZDZIWIENIE

Zawołałam: - Moja sprawa! Jesteś zbyt ciekawa.

Potrąciłam stół i krzesło,

co mam zrobić, by mi przeszło?!

Wyszłam z domu na podwórze,

wpakowałam się w kałużę.

Widać, że mi złość nie służy, skoro wpadłam do kałuży.

Siedzę w błocie, patrzę wkoło,

wcale nie jest mi wesoło... SMUTEK

Nagle co to?

Ktoś przystaje. Patrzcie! Rękę mi podaje!

To ktoś mały, tam ktoś duży – wyciągają mnie z kałuży.

Przyszedł pies i siadł koło mnie,

kocur się przytulił do mnie,

mysz podała mi chusteczkę:

- pobrudziłaś się troszeczkę!

Widzę, że się pobrudziłam, ale za to złość zgubiłam,

pewnie w błocie gdzieś została,

NIE BĘDĘ JEJ SZUKAŁA! RADOŚĆ

 Rozmowa na temat wiersza:

• Kto występował w wierszu;

• Jakie humory miała Kasia?

• Komu robiła na złość?

• Dlaczego wszystko jej przeszkadzało?

• Kto pomógł Kasi?

• Kiedy Kasia zgubiła zły humor?

• Jak się zachowujemy kiedy opanuje nas złość?

• Czym grozi takie złe zachowanie?

 „Chmurka” – praca plastyczna techniką kolażu. Dzieci rysują swoją małą postać na dole strony oraz dwie chmurki –

w jednej rysują i wklejają rzeczy / sytuacje, które sprawiają że: są radosne, a w drugiej te, które wywołują w nich smutek. • kartki, kredki, kolorowe czasopisma 

Zajęcia popołudniowe:

Zabawy manipulacyjne – przewlekanki lub nawlekanie koralików na sznureczki. Doskonalenie motoryki małej. 

Wykonaj zadanie:https://miastodzieci.pl/kolorowanki/emocje-jak-je-nazwac/

Posłuchaj piosenki:https://www.youtube.com/watch?v=yfM-p2u4B3g

 

18.05.2020

Temat:Emocje co to takiego?

Cele ogólne: utrwalenie nazw emocji; doskonalenie sprawności ręki poprzez prace plastyczne i zadania grafomotoryczne; rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego

Realizacja Podstawy Programowej:(IV.19) (I.5, I.8) (III.4)(II.1) (II.6)(IV.8) (IV.12)

Przebieg zajęć:

Zachęcanie dzieci do różnego rodzaju zabaw: konstrukcyjnych, manipulacyjnych, tematycznych, plastycznych. Rozwijanie inteligencji wielorakich u dzieci. 

„Emocje” – diagram, doskonalenie umiejętności głoskowania. Dzieci rzucają kostką, a liczba, która wypadnie wskazuje numer zagadki.Rodzic czyta zagadkę, odgadnięte hasło zapisujemy na kartonie, kartce, tak aby powstała krzyżówka-diagram. Zabawę można urozmaicić o język angielski.

1. Służy do mierzenia czasu. Po angielsku clock. 

2. Budynek, w którym mieszkamy. Po angielsku house.

3. Żółty owad w czarne paski. Po angielsku bee.

4. Następuje po dniu. Po angielsku night. 

5. Polska to nasz… Po angielsku country. 

6. Kolorowe do rysowania. Po angielsku crayons.

 

      Z E G A R

  D O M

         O S A

  N O C

K R A J

    K R E D K I

 

Rodzic pyta dzieci: Jakie hasło powstało? Co ono oznacza? Czym są emocje? Jakie emocje znacie? Rodzic. zapisuje na mapie myśli wszystkie nazwy emocji podane przez dzieci.Rodzic czyta wyrazy, a dzieci powtarzają. Dzieci wyodrębniają pierwszą i ostatnią głoskę w każdym wyrazie, głoski w całym wyrazie, sylaby w wyrazie.

„Moje emocje” – malowanie farbami przy Sonatcie Księżycowej L. van Beethovena (pędzlem lub palcami). Po zakończeniu pracy dzieci oglądają obrazy i na ich podstawie zgadują, jaki nastrój towarzyszył im • kartki, farby

Zajęcia popołudniowe:

Wykonaj zadanie:http://proliberis.org/images/dla_dzieci/pdf/pro_liberis_draw_07.jpg

Obejrzyj film:https://www.youtube.com/watch?v=LT7x1CRslR8

 

 

 

 

SOWY   SÓWKI   SÓWECZKI   DZISIAJ  JUŻ   PIĄTECZEK ! 

ODPOCZNIJMY  WIĘC  OD  NAUKI.

ZAPROŚCIE  RODZICÓW  DO  ZABAWY.

 

15.05.20                TEMAT: JAK SIĘ BAWIĆ?

                                POMYSŁY NA ZABAWY BEZ ZABAWEK.

DROGI  RODZICU

Włącz do zabawy przedmioty codziennego użytku. Inspiruj się tym, co masz wokół – w kuchni, salonie, łazience, w ogrodzie! Zaufaj także swojemu dziecku. Zaobserwuj, jaki ono ma pomysł na zabawę i pozwól mu przejąć inicjatywę.

 

1. Mąka

Ten biały puch sprawdza się znakomicie w zabawach usprawniających zdolności małych paluszków. A ile przy tym frajdy!

Rysowanie na mące – na talerzyk lub tackę wsypujemy warstwę mąki. Dziecko rysuje wodząc palcem po dnie naczynia.

Masa solna z połączenia mąki z solą i wodą powstaje masa solna (szklanka mąki, szklanka soli i pół szklanki wody). Zabawę dla dziecka może stanowić sam proces przygotowania masy – mieszanie, ugniatanie, zanurzanie rąk i wręcz taplanie się w tworzącej się masie. Zabawą może być także tworzenie z masy solnej różnych stworów, figurek, przedmiotów. Masa ta jest bardzo plastycznym materiałem do prac, które można utwardzić poprzez wypiekanie, a następnie udekorować za pomocą farb.

Mąkolina z połączenia mąki pszennej z olejem (4 szklanki mąki i pół szklanki oleju) tworzy się masa przypominająca swą konsystencją piasek. Zabawy z wykorzystaniem mąkoliny to uczta dla zmysłu dotyku, a wraz z foremkami (do piaskownicy albo do ciasta) stanowi wspaniałe przypomnienie lata.

Gniotki po wsypaniu mąki do balona powstaje tzw. gniotek, czyli kuleczka zmieniająca swoje kształty pod wpływem dotyku. Warto ją odrobinę ożywić np. dorysowując oczy, usta i dokładając zwariowaną czuprynę np. z włóczki.

 

2. Ziarna

Ryż, groch, fasola, kawa, ciecierzyca, pieprz… Jest wokół nas bardzo wiele ziaren i ziarenek, które możemy wykorzystać w zabawie z dzieckiem stymulując zmysł dotyku, wzroku a nawet słuchu.

 

Akcja segregacja – wsyp przynajmniej dwa rodzaje ziaren do miski i poproś dziecko, aby je posegregowało. To wyzwanie dobrze sprawdza się w przypadku maluchów. Starsze dzieci mogą zainteresować się przenoszeniem np. ziarna fasoli na łyżce z jednej miski do drugiej rozstawionej w odległości 2-3 metrów. Dużą przyjemność sprawia także samo dotykanie ziaren i ich przesypywanie.

Kolorowa posypka – wystarczy kolorowa krepa, ryż i ciepła woda, by te małe ziarenka zamieniły się w bajeczną posypkę. Jak to zrobić? Wkładamy krepę do naczynia z ciepłą wodą. Kiedy woda zostanie zabarwiona wyciągamy krepę i wrzucamy ryż na ok. 5 minut. Po odsączeniu ziaren należy je dobrze wysuszyć i bawić do woli.

Grzechotki – wsypując ziarna do jakiegokolwiek plastikowego lub metalowego opakowania po kosmetykach czy żywności stworzysz znakomity instrument domowej roboty. Możesz poeksperymentować z dzieckiem i stworzyć grzechotki o odmiennych dźwiękach wsypując inną ilość lub rodzaj ziaren.

Wyklejziarnki przyklejając różnorodne ziarna do papieru można stworzyć zaskakujące arcydzieła. Ziarenka mogą stanowić całość jak i element prac plastycznych (np. ziarna kawy uzupełniają postać narysowanej wcześniej dziewczynki i stają się guzikami przy sukience).

WESOŁEJ  ZABAWY

ZABAWY Z MĄKĄ
ZIARNO

14.05.20                   TEMAT:   MUZYKA  RELAKSACYJNA

 

 CELE OGÓLNE: poznanie litery H, h; doskonalenie motoryki małej podczas pisania szlaczków i wykonywania prac plastycznych; rozwijanie analizy i syntezy słuchowej

ZAJĘCIA  PORANNE  

Zapraszam do ćwiczeń z Lulisią

https://www.youtube.com/watch?v=Tc82wV1jV-4

„Po co nam muzyka?” – burza mózgów, doskonalenie myślenia przyczynowo–skutkowego. Rodzic włącza fragmenty różnej muzyki (z własnych zasobów), a dzieci decydują, do czego mogłaby być dobra (np. muzyka relaksacyjna, muzyka elektroniczna).

„Namalujmy muzykę!” – malowanie dziesięcioma palcami do muzyki.(wesołej,spokojnej).  Rodzic rozkłada na podłodze duży arkusz papieru (co najmniej A3) dla  dziecka. Dziecko swobodnie maluje farbami, wykorzystując wszystkie palce i całe dłonie – ilustruje muzykę szybką. Następnie rodzic powtarza ćwiczenie z muzyką relaksacyjną. Dziecko prezentuje swoje prace. Rodzic zadaje dziecku pytania:

 https://www.youtube.com/watch?v=Xu2WgiOi56I wesoła muzyka klasyczna

https://www.youtube.com/watch?v=SCjAEV2v6JU muzyka relaksacyjna

·        Czym różnią się te prace?

·        Które są spokojne, a które nie?

·         Czy łatwo rozpoznać, które były malowane, podczas którego utworu?  Dlaczego?

Muzyka łagodzi obyczaje” – rozmowa z dzieckiem.  

Rodzic pyta: Co oznacza to powiedzenie?. Rodzic wyjaśnia dziecku

. Wprowadzenie litery H, h: na podstawie wyrazu – hamak.

 Zapraszam na film  https://www.youtube.com/watch?v=k4btQ-LguJ0

1. zaaranżowanie sytuacji, w której pojawi się wyraz podstawowy, np. rodzic zadaje pytanie: Gdy słuchasz muzyki relaksacyjnej, zamykasz oczy i gdzie się przenosisz?. Mówi, że on przenosi się na egzotyczną wyspę, leży w hamaku i słucha muzyki. Potem pyta: Co to jest hamak?

2. wydzielenie jednej głoski w słowie „hamak”, by utożsamić ją później z wprowadzaną literą;

3. analiza i synteza słuchowa wyrazu podstawowego;

4. wprowadzenie schematu i modelu;

5. poprawna artykulacja wyrazu podstawowego;

6. tworzenie schematu i modelu wyrazu;

7. podział modelu na głoski;

8. zastępowanie okienek modelu literami drukowanymi.

 Pokaz nowej litery drukowanej, analiza pokazywanej litery i jej elementów, wodzenie palcem po małej i wielkiej literze, ozdobienie szablonu litery dowolnym materiałem.  Rozpoznanie nowej litery wśród innych liter.  Doskonalenie percepcji słuchowej, koordynacji wzrokowo–ruchowej, ćwiczenia w czytaniu.  

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

 „LITERA H” – praca  plastyczna  z wykorzystaniem różnych materiałów ozdobnych. 

Zapraszam również do wysłuchania piosenki utrwalającej litery. 

https://www.youtube.com/watch?v=hPIild_cMlg

 

 

litera h

13.05.2020

Temat:”Muzyka klasyczna”

Podstawa Programowa:(IV.7) (I.5) (IV.15) (I.7, IV.8, IV.7)(I.8, I.9)

Cele ogólne:rozwijanie wyobraźni podczas prac plastycznych; rozwijanie ekspresji muzycznej podczas improwizacji muzycznych

Przebieg zajęć:

“Koncert” – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Frączek. 

W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty – jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały się im z ogromnym zainteresowaniem.

Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”, opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki.

 Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon! 

– Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty, a ten jest długi i chudy!

Po trąbach nie–trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią).

A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką… 

Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki. 

A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert. 

Po wysłuchaniu opowiadania dzieci odpowiadają na pytania: Czy był to taki koncert, o jakim rozmawialiśmy wczoraj?Czym się różnią te dwa koncerty? Jak nazywała się osoba, która dowodziła całym koncertem? Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy Wam jakieś instrumenty coś przypominają? 

“Po mojej prawej stronie” – zabawa doskonaląca lateralizację. Dziecko siada na krzesełku, po jego lewej stronie kładziemy wybrane przedmiot, tak samo po prawej. Zadajemy pytania: Co leży po twojej lewej stronie? Co po prawej?. Następnie dziecko zmienia pozycje siedzenia, siada przodem do oparcia. Powtarzamy zabawę.

Pokoloruj:http://proliberis.org/images/dla_dzieci/pdf/pro_liberis_cyferki_10.pdf

Zajęcia popołudniowe:

Oglądamy film:https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

„Jestem muzykantem” – zabawa tradycyjna.

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie) 

My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych)

Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

A na czym? A na flecie, fiju fiju… A na flecie, fiju fiju… A na flecie, fiju fiju… A na flecie bęc.  (naśladują granie na flecie) 

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie) 

My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych) 

Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

A na czym? A na bębnie bumtarara, bumtarara… A na bębnie bumtarara, bumtarara… A na bębnie bumtarara, bumtarara… A na bębnie bęc.  (naśladują grę na bębnie) 

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie)

My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych) 

Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych)

A na czym? A na trąbce trutututu, trutututu… A na trąbce trutututu, trutututu… A na trąbce trutututu, trutututu… A na trąbce bęc.  (naśladują grę na trąbce) 

Jestem muzykantem, konszabelantem.  (dzieci wskazują siebie) 

My – muzykanci, konszabelanci.  (rozkładają ręce, wskazując innych) 

Ja umiem grać, my umiemy grać:  (wskazują siebie, a potem innych) 

A na czym? A na skrzypcach… (I tak dalej wg pomysłu dzieci).

 

 

 

 

12.05.2020

Temat: “Muzyka współczesna”

Podstawa Programowa:(IV.19)(I.5) (IV.1, IV.7) (I.2)

Cele ogólne: zapoznanie ze współczesnymi gatunkami muzycznymi; rozwijanie ekspresji muzycznej i ruchowej

Przebieg zajęć:

„Gatunki muzyczne” – zapoznanie dzieci ze współczesnymi gatunkami muzycznymi, wysłuchanie i podawanie nazw różnych gatunków muzycznych.

„Rap” – prezentacja utworu z tego gatunku.„Rock” – wysłuchanie utworu z tego gatunku, wskazywanie wiodącego instrumentu„Kosmiczne dźwięki” – rozwijanie wyobraźni podczas słuchania muzyki elektronicznej. 

„Taneczne improwizacje” – tańczenie do różnych gatunków muzycznych, określanie tempa, nastroju utworu.

„Pląsy muzyczne” – zabawa relaksacyjna (masażyk).

Wykonujemy masaż pleców dziecku siedzącemu plecami do nas zgodnie ze słowami i ruchami 

Idą słonie,  (na plecach kładziemy całe dłonie) 

potem konie,  (na plecach kładziemy piąstki)

panieneczki na szpileczkach.  (palce wskazujące z gryzącymi pieseczkami – szczypanie) Świeci słonko,  (zataczamy dłońmi kółka)

płynie rzeczka,  (rysujemy linię) pada deszczyk.  (uderzamy w plecy wszystkimi palcami) Czujesz dreszczyk?  (łaskotanie)

Oglądanie filmu:

https://www.youtube.com/watch?v=Z3vCFpsz37E

Dokończ rysowanie: http://proliberis.org/images/dla_dzieci/alfabet_cyfry_szlaczki/proliberis_org_szlaczki_06.pdf

Zajęcia popołudniowe:

Sesja metodą ruchu rozwijającego metodą W.Sherborne:

-Kto kogo?- dorosły stoi obok dziecka, opierając się biodrem o jego biodra. Dziecko stoi bokiem do dorosłego(biodro w biodro)Nie odrywając stóp od podłogi “mocują się z sobą”, próbują przepchnąć się nawzajem
-Kula u nogi- dorosły stoi w lekkim rozkroku, dziecko siada przy nodze partnera,obejmuje ją rękoma i nogami,mocno sie jej trzyma. Dorosły próbuje poruszać się po pokoju z dzieckiem “u nogi”
Dla chętnych:„Gitara” – praca techniczna-https://www.youtube.com/watch?v=5vkFVS3V3w0

 

 

 

 

 

WITAM  W   PONIEDZIALKOWY PORANEK I ZAPRASZAM  DO  PRACY

 

11.05.20           TEMAT:  INSTRUMENTY  DAWNIEJ   I DZIŚ

 

 CELE OGÓLNE: poszerzenie wiedzy muzycznej (instrumenty); doskonalenie umiejętności matematycznych(porównywanie, klasyfikowanie, tworzenie i kontynuowanie rytmów)

ZAJĘCIA  PORANNE

„Skąd pochodzą dźwięki?” – rozpoznawanie instrumentów po odgłosach. Dziecko  zamyka oczy, a rodzic włącza dźwięki: ( pianina, gitary, saksofonu, perkusji, skrzypiec, trąbki, wiolonczeli, fletu) Dziecko próbuje podać nazwy instrumentów na podstawie wydawanych przez nie dźwięków. Może przeliczać i porównywać dźwięki, dzielić nazwy na sylaby, głoski.

 

 https://www.youtube.com/watch?v=6y0LGu724lY dźwięki instrumentów

 „Instrumenty” – mapa skojarzeń. Dziecko wyjaśnia, co to są instrumenty, i wymienia wszystkie, które zna.

 „Dawne instrumenty” – rodzic opowiada dziecku, że jednym z pierwszych instrumentów, jakich używał człowiek, było jego własne ciało – klaskał, tupał, wydawał różne okrzyki. Następnie wykorzystywano przedmioty codziennego użytku, tworząc z nich proste instrumenty, np. grzechotki, bębny.

 „Instrumenty wokół nas” – zabawa muzyczna, wydobywanie muzyki z przedmiotów codziennego użytku. Zadaniem dzieci jest poszukanie i wybranie jakiegoś przedmiotu w domu, który wydaje interesujący dźwięk. Następnie  prezentuje brzmienie swojego „instrumentu”.

 „Mój pradawny instrument” – zajęcia techniczno-plastyczne z wykorzystaniem papierowych talerzy i makaronu. Rodzic wycina środki papierowych talerzy tak, by zostały jedynie obręcze. Zadaniem dziecka jest oklejenie kolorowym papierem obręczy a następnie przywiązanie makaronu (rurki) do żyłek / sznurków i do obręczy. W ten sposób powstała jedna z afrykańskich ozdób, a jednocześnie instrument. Gdy dziecko porusza instrumentem, rurki makaronu uderzają jedna o drugą i grzechoczą

 „Jakie znasz instrumenty?”  Rodzic prezentuje  zdjęcia instrumentów a dziecko próbuje podać ich nazwy

 

 

 

 

gitara
kontrabas
wiolonczela
skrzypce
obój
SAKSOFON

 

 „Czasem słońce czasem deszcz” – opowiadanie Pani Muzyki (K. Szczerbakowska-Biniszewska według Programu Kraina Muzyki).

Rodzic czyta dziecku tekst:

Dawno, dawno temu w Krainie Muzyki żyli szczęśliwi mieszkańcy. Codziennie świeciło słońce,

wszędzie rosły nutki, a każdy mieszkaniec krainy grał na instrumencie, śpiewał i tańczył. Nawet psy

zamiast szczekać gwizdały. Wszystkim żyło się miło, więc w Krainie Muzyki brzmiały same wesołe

melodie. Do czasu! Pewnego dnia do wesołej Krainy przybyła smutna wróżka Kropelka. Pozazdrościła

mieszkańcom szczęścia i wesołości, zrzuciła na całą krainę deszcz. Padał wiele dni i nocy, przez

co nutki nie rosły już tak szybko, a mieszkańcy byli bardzo smutni. Zaczęli też grać smutne melodie.

Na szczęście o smutnym losie muzyków usłyszała dobra wróżka – Pani Muzyka. Swoimi wesołymi

czarami złagodziła smutne zaklęcie wróżki Kropelki. Od tej pory w Krainie Muzyki czasem świeci

słońce, a czasem pada deszcz.

Po przeczytaniu tekstu rodzic zadaje dziecku pytania:

  • Jak nazywa się miejsce, o którym czytałam?
  • Dlaczego jej mieszkańcy na początku byli  bardzo szczęśliwi?    
  • Kto odwiedził krainę muzyki?
  • Jak dziś jest w krainie muzyki?

 

Proszę  nauczcie  się piosenki „Kraina muzyki”

https://www.youtube.com/watch?v=VLL1V7SQdJU

 

MIŁEGO DNIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

08.05.2020

Temat:”Płynie Wisła, płynie”

Podstawa programowa:(I.5) (I.1)(IV.2, IV.5) (IV.6) (I.5)(IV.19) (IV.13) (I.8, I.9)

Cele ogólne:

-doskonalenie uważnego słuchania; 

-budzenie zaciekawienia światem podczas przeprowadzania prostych doświadczeń

Przebieg zajęć:

„Pokaż Wisłę” – zabawa dydaktyczna z mapą przy wykorzystaniu dowolnej mapy Polski.

 Legenda o Wiśle – zapoznanie z legendą Hanny Zdzitowieckiej.

Wysoko nad szczytami gór wznosił się stary dwór króla Beskida, władcy całego pasma górskiego, i jego żony, Borany, władczyni okolicznych borów. Przez wiele lat oboje rządzili mądrze i sprawiedliwie, toteż wszyscy z żalem przyjęli wiadomość o śmierci starego króla. Borana wezwała wtedy troje swych dzieci, by zgodnie z wolą króla podzielili się władzą

 – Ty, Lanie, jako syn najstarszy, opiekować się będziesz polami i łąkami. 

Wy zaś obie, Czarnocho i Białko, rozprowadzicie wodę z górskich strumieni po polach i łąkach Lana, by wszystko, co żyje, miało jej pod dostatkiem. Żywa, zawsze pogodna i wesoła Białka uśmiechnęła się do siostry i skacząc, i tańcząc, zbiegła po skałach ku widniejącym we mgle dolinom. Poważna i zasępiona Czarnocha skierowała się na drugą stronę góry królowej Borany i ostrożnie zaczęła schodzić po zboczu. 

Wkrótce obie siostry spotkały się u podnóża. – Płyniemy dalej razem! – zawołała ucieszona Białka. – Nigdy się już nie rozstaniemy – zapewniła Czarnocha. Nagle przegrodziła im drogę skała, pod którą czekał rycerz Czantor w kamiennej zbroi. – Zatrzymajcie się, piękne córki Beskida i Borany. Dokąd tak spieszycie? Po co chcecie iść do nieznanej, odludnej i dzikiej krainy? 

Zostańcie tu. Siostrom podobała się ziemia Czantora. Zostały więc i z wdzięczności za gościnę zrosiły strumieniami zbocza doliny, aż zakwitły tysiącami różnobarwnych kwiatów, jakich nikt tu jeszcze nie widział.

Ale Ziemia rozkazała Czantorowi przepuścić córki Beskida przez skały, by poniosły wody dalej ku północy. – Nie mogę pozwolić, byście obie popłynęły w obce strony. Wyślijcie przodem jedną falę na zwiady – poradził. – Niech się rozejrzy, a gdy wróci, opowie, co widziała… Czantor rozsunął skały i pierwsza fala wyszła przez nie onieśmielona, niepewna, co ją czeka.

 – Idź, falo, któraś wyszła – żegnały ją siostry. – Idź przed siebie i wracaj co prędzej z wieściami o tamtych borach i lasach, o tamtych łąkach i polach… „Wyszła” – bo tak nazwały tę falę powstałą z połączonych wód – wypłynęła przez skalną szczelinę. Biegła żywo po kamieniach, pluszcząc i szemrząc beztrosko. Mijała ciemne bory i jasne zagajniki, zielone pola i ukwiecone łąki… Wtem, gdy mijała skałę wawelską, wyskoczył ku niej zaczajony tam potwór – okropny, smok ziejący ogniem. Przestraszona, bryznęła mu w oczy pianą wodną. Zasyczało, zadymiło i oślepiony smok skrył się na chwilę w pieczarze. Gdy wyjrzał, Wyszła była już daleko. Płynęła teraz przez urodzajne ziemie ku północy, kręcąc się i wijąc to w prawo, to w lewo, byle jak najwięcej świata zobaczyć, jak najwięcej pól zrosić swą wodą. Przyłączyły się do niej mniejsze strumienie i rzeczki, które nie miały odwagi same zapuszczać się w obce, nieznane strony. Płynęła coraz wolniej, coraz szerzej rozlewała swe wody, zmęczone długą drogą. „Czas już chyba zawrócić” – myślała nieraz, ale ciekawość pchała ją naprzód. Aż nagle zniknęły jej sprzed oczu lasy i pola. Poczuła dziwny słony smak, nieznany zapach dolatywał z północy. Nad sobą miała szare niebo, przed sobą szarą, nieogarnioną wzrokiem, łączącą się z niebem wodę, spienioną białymi grzywami.

To było morze. – Jakie to groźne, potężne i piękne – szepnęła. Ale jej cichy głos zagłuszył gwałtowny szum, jakaś siła pociągnęła ją ku sobie i Wyszła, pierwsza fala wysłana z dalekich gór Beskidu, połączyła się z falami morskimi. Czarnocha i Białka na próżno czekały jej powrotu. Na próżno wysłały za nią jedną falę po drugiej. Wszystkie biegły jej śladem i wszystkie po długiej drodze gubiły się w słonych wodach Bałtyku. Z tych to fal płynących nieustannie powstała wielka rzeka, już nie „Wyszła”, a Wisła, od której obie siostry przezwano Czarną i Białą Wisełką. 

Rozmowa na temat legendy.

Zajęcia popołudniowe:

Pokoloruj:http://proliberis.org/images/dla_dzieci/pdf/pro_liberis_cyferki_07.pdf

„Jak długa jest Wisła?” – zabawa matematyczna, porównywanie i pomiar długości.Dziecko dostaje kawałki wstążki lub sznurka o różnych długościach, starają się je zmierzyć, określić która jest dłuższa która krótsza. Najdłuższa wstążka jest Wisłą. 

 

Dla chętnych-”Wisła”- narysuj pastelami olejnymi rzekę, format A4,nie zapomnij o rybkach w rzece, szuwarach, brzegach rzeki oraz elementach nieożywionych takich jak mosty,łódki, promy, statki.

 

 

 

07.05.2020

Temat:Krajobraz Polski

Podstawa Programowa:(IV.19)(I.5) ( (I.1)(IV.10)(IV.2) (IV.4, I.7, IV.8)(I.8, I.9)

Cele ogólne:

-doskonalenie percepcji wzrokowej;

-wprowadzenie litery J, j

Przebieg zajęć:

„Mapa Polski”– przypomnienie wiadomości o mapie, praca z mapą. Wyjaśniamy dzieciom gdzie leży morze bałtyckie, gdzie są góry, rzeki-pokazujemy jak są zaznaczone na mapie.

Krajobrazy Polski-https://www.youtube.com/watch?v=fTAKRwHG09I

Wprowadzenie litery J, j: 

1. zaaranżowanie sytuacji, w której pojawi się wyraz podstawowy, np.  Jakie owoce, można spotkać w sadzie?. Wydzielanie z propozycji dzieci pierwszej głoski i sprawdzanie, czy już taką poznały;

2. wydzielenie jednej głoski, by utożsamić ją później z wprowadzaną literą; 

3. analiza i synteza słuchowa wyrazu podstawowego; 

4. wprowadzenie schematu i modelu; 

5. poprawna artykulacja wyrazu podstawowego; 

6. tworzenie schematu i modelu wyrazu; 

7. podział modelu na zgłoski; 

8. zastępowanie okienek modelu literami drukowanymi; 

9. wyodrębnienie z wyrazu podstawowego pierwszej głoski, poszukiwanie jej w innych wyrazach


 

Zajęcia  popołudniowe:

Przypomnienie litery J,j:https://www.youtube.com/watch?v=w8bdZvKXlpE

Wykonaj ćwiczenie-https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/literka-j-191

Praca dla chętnych:„Pejzaże”-proszę aby dzieci spróbowały namalować krajobraz używając farb plakatowych na formacie A3-A4, prosze o użycie grubych pędzli.

 

 

DZIEŃ  DOBRY  WSZYSTKIM             

KTO SIĘ NUDZI ZAPRASZAM  DO  PRACY

06.05.20                  TEMAT: Z CZEGO SŁYNIE POLSKA?

 

 CELE OGÓLNE: kształtowanie poczucia tożsamości narodowej; rozbudzanie dumy z bycia Polakiem

ZAJĘCIA  PORANNE

 Dziecku możemy zaproponować zabawę typu „ kto szybciej i dokładniej pościeli swoje łóżko”.  Następnie proponujemy zabawę „ kto bez podpórki, na jednej nodze doskoczy do łazienki” lub nadal stojąc na jednej nodze, da radę umyć ząbki.  Śniadanie też może być polem do ruchowej aktywności. Począwszy od włączenia dziecka do przygotowania śniadania, do sposobu jego zjedzenia.

Zapraszam zatańcz ze mną „Woogie Boogie”

 https://www.youtube.com/watch?v=udReRLpp6hU

Biało-czerwone motylki” – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i rozmowa na temat jego treści.

 Kiedy za oknem pełnią kolorów zaczęła rozkwitać wiosna, w grupie Motylków zrobiło się biało–czerwono. Wykonane przez przedszkolaki małe dwukolorowe flagi ozdobiły półkę w kąciku czytelniczym, a na korkowej tablicy zakwitły – niczym dorodne kwiaty – biało–czerwone kotyliony z kartonu i bibuły. Zostały jeszcze do wycięcia proporczyki, które miały zawisnąć nad oknami.

Dzieci pracowały dzielnie nad ozdobieniem sali na majowe święto.

–– Proszę pani, bo Antek się przezywa – krzyknął nagle Julek, wskazując na kolegę. – On mówi, że ja jestem patriota! Pani Marta odłożyła na chwilę papier i nożyczki, spojrzała na chłopców z uśmiechem i łagodnym głosem zwróciła się do dzieci: 

–– Julku, poczułeś się urażony? – Chłopiec kiwnął głową.

– Zupełnie niepotrzebnie, bo bycie patriotą to żaden wstyd, wręcz przeciwnie. A ty, Antku, wiesz, co oznacza słowo, którego użyłeś?   –– Yyyy… no… chyba nie… – wybąkał zawstydzony Antek.

  –– Ja wiem! – krzyknęła Julka. – Moja babcia zawsze powtarza, że jej dziadek, czyli mój prapradziadek był patriotą, bo walczył na   wojnie. I dostał medal, prawdziwy! On już nie żyje, ale widziałam w albumie jego zdjęcia w mundurze.       

–– Możesz być dumna z takiego prapradziadka, Julciu – przyznała pani Marta.                                  

 – Rzeczywiście, wygląda na to, że był patriotą, czyli kimś, kto kocha swój kraj, swoją ojczyznę, i dba o nią tak bardzo, że jest gotów zaryzykować dla niej życie, jeśli to konieczne. Julek, zajęty wprawdzie przyklejaniem białych i czerwonych trójkątów do długiej tasiemki, słuchał w skupieniu toczącej się rozmowy i nie bez żalu wywnioskował z niej, że wcale nie zasłużył na rzucone przez Antka przezwisko.

–– A jak ja nie chcę zostać żołnierzem, tylko lekarzem, to nie mogę być tym, no… patriotą, proszę pani? – spytał, nie kryjąc rozczarowania.

  – Ależ oczywiście, że możesz – zapewniła pani Marta. – Patriota nie musi koniecznie walczyć na wojnie. Teraz, w czasach pokoju, możemy okazywać swój szacunek dla ojczyzny w inny sposób. Na przykład lekarz, wykonując swój zawód, służy krajowi, bo dba o zdrowie jego obywateli.

–– To tak jak moja mama! Ona leczy ludziom oczy – pochwaliła się Marysia. 

 –– Rzeczywiście, lekarz to ważny zawód. Ale to, co powiedziałam, dotyczy tak naprawdę każdego, kto dobrze wykonuje swoją pracę. Może to być policjant, nauczyciel, artysta czy kasjer w sklepie. Nawet wy, będąc jeszcze dziećmi, możecie zachowywać się patriotycznie. Można powiedzieć, że Polska jest naszym wspólnym domem, a Polacy – rodziną, a jak można dbać o dom i rodzinę? – spytała wychowawczyni. 

–– Na przykład można sprzątać po sobie i nie bałaganić – zaproponowała nieśmiało Tereska. –– Masz rację, Teresko – przyznała pani. – To bardzo ważne, żeby dbać o środowisko, nie zaśmiecać go i troszczyć się o nasze wspólne otoczenie.   

–– I jeszcze można się starać nie psuć różnych rzeczy – dodał Antek. 

–– Tak, Antku, trzeba korzystać z tego co wspólne w taki sposób, żeby tego nie niszczyć. Place zabaw, parki, autobusy i tramwaje, a także przedszkole, w którym teraz jesteśmy, należą do nas wszystkich. Dlatego kiedy ktoś je niszczy, wszyscy tracimy.

–– Proszę pani, a ja dostałam od babci taką książkę o Polsce z białym orłem na okładce – wtrąciła nagle Julia. – I tata mi ją czyta. Tam jest na przykład napisane, że najdłuższa rzeka Polski to Wisła. I że stolicą jest Warszawa, i jeszcze było coś o Krakowie… i dużo innych informacji, ale jeszcze nie wszystko pamiętam. I tata mówi, że tam są rzeczy, które każdy Polak powinien wiedzieć. 

–– Twój tata ma rację, warto poznawać własny kraj oraz jego historię i kulturę – przyznała nauczycielka.     

– To coś, co każdy z was już teraz może zacząć robić. Zresztą częściowo robimy to razem tu, w przedszkolu. I spójrzcie, co nam się udało stworzyć. Wycięte przez dzieci proporczyki zostały przyklejone do mocnej złotej tasiemki i tworzyły piękny biało–czerwony łańcuch. Nadszedł czas, by ozdobić nim ramy okienne. Pan Marek, przedszkolny konserwator, przyniósł drabinę i pomógł w zamocowaniu dekoracji.

–– No, no! Nieźleście się napracowali, mali patrioci! – rzekł z uznaniem, patrząc z góry na pięknie przystrojoną salę.     

–– Widzicie, wywieszanie flagi w święta narodowe to dla innych znak, że ojczyzna jest dla was ważna – skomentowała pani Marta.

– W ten sposób też można pokazać swój patriotyzm.  Pod koniec dnia dzieci mogły zabrać zrobione przez siebie chorągiewki do domów. Julek włożył swoją do kubeczka i postawił ją na parapecie w dużym pokoju. W czasie zabawy co jakiś czas zerkał na nią z dumą. A kiedy tata wrócił z pracy, chłopiec natychmiast pobiegł oznajmić mu z pewną siebie miną:   

–– Wiesz, tato, jeśli chcesz, możesz zostać patriotą, tak jak ja. To naprawdę nic trudnego.

Rodzic zadaje dzieciom pytania:

  • Co oznacza patriotyzm?
  •  Jak wy pokazujecie, że jesteście patriotami?

Na koniec rodzic zadaje zagadkę

Może kiedyś podróżować będziesz mógł po świecie,

Tyle jest ciekawych krajów do zwiedzenia przecież.

Ale jedno miejsce domem na zawsze zostanie,

Miejsce, gdzie się urodziłeś. Jak mówimy na nie?  

 „Patriotyczny quiz” – wybieranie zachowań patriotycznych spośród innych.     

Rodzic wymienia różne zachowania, zadaniem dziecka jest wybrać te które wskazują na zachowania patrioty.

Przykłady zachowań:

– Znam symbole narodowe.

– Potrafię zaśpiewać hymn.(część)

– Gdy słyszę hymn, tańczę.

– Wybieram towary produkowane w Polsce.

– Znam i zwiedzam zabytki w Polsce.

– Podczas świąt narodowych wywieszam flagę.

– Bawię się godłem i rysuję po nim.

– Kibicuję Polskim reprezentacjom sportowym.

– Uczę się o historii naszego kraju.

MAŁY PATRIOTA

Wysłuchajcie ulubionej przez Was piosenki i pomyślcie o prezencie dla Polski od małego patrioty -  praca plastyczna (dowolna) poniżej przedstawiam propozycje

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM

praca plastyczna mały patriota
06.05.20 praca plastyczna nr.2

 

 

 Drodzy rodzice zachęcamy do przesyłania zdjęć z codziennej aktywności dziecka na adres mailowy przedszkola: p37@edu.um.warszawa.pl.      Przesłane zdjęcia umieścimy na stronie internetowej naszej grupy

 

   05.05.20                  TEMAT:  MIASTA POLSKI

CELE OGÓLNE: kształtowanie poczucia tożsamości narodowej; zapoznanie z legendą, zabytkami Warszawy oraz  największymi polskimi miastami                                                                                           

 ZAJĘCIA  PORANNE  

 https://www.youtube.com/watch?v=InxomdEHL8M    

 „Polskie miasta” –(jeżeli posiadacie widokówki miast to proszę wykorzystać) zabawa dydaktyczna z kończeniem nazw miast.                                                                                                       Rodzic przygotowuje karteczki z nazwami miast np. POZNAŃ, ZAKOPANE, KRAKÓW, WARSZAWA rozpoczyna pierwszą sylabą nazwy miast, a dziecko kończy (np. POZ,  ZAKO, KRA, ,, WAR). Dziecko ma za zadanie podzielić nazwy na sylaby, nazwać usłyszaną głoskę na początku i na końcu wyrazu i  odczytać  nazwy  miast globalnie.(pomaga rodzic)                                                                    

„Palcem po mapie”- odszukiwanie miast na mapie Polski, analiza wzrokowa wyrazów.

MAPA POLSKI

„Stolica Polski” – wysłuchanie wiersza Juliana Tuwima „Warszawa”.

Jaka wielka jest Warszawa!

Ile domów, ile ludzi!

Ile dumy i radości

W sercach nam stolica budzi!

Ile ulic, szkół, ogrodów,

Placów, sklepów, ruchu, gwaru,

Kin, teatrów, samochodów

I spacerów i obszaru!

Aż się stara Wisła cieszy,

Że stolica tak urosła,

Bo pamięta ją maleńką,

A dziś taka jest dorosła.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dzieciom pytania:

  • Jakie miasto jest stolicą Polski?
  • Jak wygląda stolica przedstawiona w wierszu?                                                                

 

Posłuchajcie uważnie - „Legenda o Syrence”

 https://www.youtube.com/watch?v=oOUTLcq4zgs

Proponuję wysłuchać legendy krótkimi fragmentami i zadawaniem dziecku pytań.                    

  „Gdzie mieszkasz?” – utrwalenie własnego adresu zamieszkania. 

Miejscowość, w której mieszkam, to…

Mieszkam w… przy ulicy…

Lubię swoją miejscowość, bo…

Moje przedszkole znajduje się w… przy ulicy…

Rzeka która przepływa przez moje miasto to….

 

 „Jestem w Warszawie” – zabawa dydaktyczna utrwalająca nazwy zabytków.

Proszę wspólnie z rodzicem rozpoznać na ilustracjach i nazwać niektóre zabytki Warszawy

 

 

                         

 

ZAMEK KRÓLEWSKI
PAŁAC KULTURY
PAŁAC W WILANOWIE
STADION NARODOWY
ŁAZIENKI KRÓLEWSKIE
GRÓB NIEZNANEGO ŻOŁNIERZA
SYRENKA WARSZAWSKA

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE .

„Paczka”- dziecko siedzi skulone, mocno „zamknięte w sobie”, rodzic próbuje je rozpakować , zamiana ról.

 

Syrenka Warszawska – praca plastyczna (jeżeli nie macie możliwości wydruku, proszę wykonać według własnego pomysłu i zasobów domowych)

 

 

 

SYRENKA WARSZAWSKA

WITAJCIE KOCHANI

 PO DŁUGIM ODPOCZYNKU CZAS ZABRAĆ SIĘ DO PRACY       

 O4.05.20      TEMAT:  POLSKIE SYMBOLE NARODOWE

  ŚRODKI DYDAKTYCZNE: kartki z liczbami od 1 do 6 (na drugiej stronie litery słowa Polska), kartka z napisem POLSKA koperty z literami tworzącymi wyrazy: godło i flaga, worek, monety, lupa,  wiersz

ZAJĘCIA PORANNE

ZAPRASZAM NA PORANNĄ ROZGRZEWKĘ PRZY MUZYCE https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=9iOLdoHhLpc&feature=emb_logo

 „Nasz kraj” – zabawa matematyczna, szeregowanie liczb od najmniejszej do największej.

Rodzic rozkłada na podłodze kartki z liczbami od 1 do 6 i prosi dziecko by ułożyło liczbyw szeregu od najmniejszej do największej. Następnie odwraca i odczytuje napis – POLSKA. Dziecko dzieli wyraz na sylaby, na głoski, przelicza litery i głoski. Próbuje podać inne wyrazy kojarzące  się z Polską – które zaczynają się na poszczególne litery wyrazu POLSKA.  „Rozsypanka” – składanie rozsypanki literowej. Dziecko otrzymuje koperty z rozsypankami literowymi wyrazów: GODŁO, FLAGA (mogą być wydrukowane na kartkach innego koloru, by się nie pomieszały). Dziecko układa wyrazy, a następnie odczytuje.

Rodzic pyta:

  • Co oznaczają te wyrazy?
  • Dlaczego mówimy o nich jednocześnie?
  • Jakiego jeszcze symbolu brakuje?

Zapraszam do obejrzenia filmu, który był również udostępniony w dniu 30 kwietnia

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A

Rozmowa na temat treści filmu - utrwalanie  symboli narodowych.                                                                                                           

Nauka na pamięć wiersza pt: „Katechizm polskiego dziecka” Władysław Bełza

— Kto ty jesteś?
— Polak mały.

— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.

— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swemi.

— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.

— Czem ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.

— Czem zdobyta?
— Krwią i blizną.

— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.

— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.

— Coś ty dla niej?
— Wdzięczne dziecię.

— Coś jej winien?
— Oddać życie.

Po przeczytaniu tekstu rodzic zadaje dziecku pytania na temat wiersza:

  • O czym jest wiersz?
  •  O jakich symbolach była mowa w wierszu?
  • Kto to jest Polak?
  • Kim jest patriota? •

 „Godło Polski” –   proszę obejrzeć film i spróbować wykonać godło

 https://www.youtube.com/watch?v=jjMBuPt6aVY&t=18s

 „Narodowy quiz”– zabawa dydaktyczna sprawdzająca wiedzę dziecka na temat symboli narodowych.

Dziecko odpowiada  TAK / NIE

Zdania czyta rodzic

–– Moją ojczyzną jest Polska.

–– Godłem Polski jest orzeł w koronie.

–– Ojczyzna to miasto.

–– Godło to biało–czerwony materiał.

–– Flaga Polski składa się z dwóch kolorów: czerwonego u góry, białego na dole.

–– Polska to nasza stolica.

  „Pieniądze” – giełda pomysłów. Rodzic zadaje dziecku pytania:

  • Gdzie jeszcze – poza godłem –znajduje się wizerunek orła?                  
  •  Na czym jest?                                                                                                                                            
    Rodzic do worka lub pudełka wkłada monety. Dziecko próbuje odgadnąć, co jest w środku po dźwięku, a następnie po dotyku.

 „Orzeł i reszka” – oglądanie monet przez lupę, omówienie ich wyglądu.

Dziecko układa przed sobą  monety i dzieli swój zbiór na podzbiory: monet 1 zł, 2 zł, 5 zł . Porównuje swoje zbiory. Rodzic zadaje dziecku pytania: Ile masz monet: jedno–, dwu–, pięciozłotowych? Jak wygląda moneta 1 zł, czym się różnie od 2 zł i 5zł Dziecko układa przed sobą pięć monet o nominale 1 zł, rodzic  prosi, by dołożyły jeszcze 2. Pyta, ile zł ma razem itp.

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

Proszę obejrzeć film i spróbować zrobić mini flagę

 https://www.youtube.com/watch?v=PEZT9Ls2T0E

 Zabawa wg. metody W. Sherborne

- Siadamy naprzeciwko siebie w siadzie płaskim, dotykamy się stopami, podnosimy złączone stopy do góry na przemian, robimy rowerek, nożyce

- siad skrzyżny – dotykamy się dłońmi, raz jedna raz druga do góry, na boki jednocześnie, do góry i dołu obie jednocześnie

-siadamy do siebie plecami- ćwiczenia z haczykami, przepychanki, kołyski; masaż pleców

MIŁEGO  DNIA

 

Godło Polski
Flaga Polski

30.04.2020

Zajęcia poranne:

Temat:”Święto flagi-2 maja”

Realizacja Podstawy Programowej:(I.5) (I.1)(IV.12, IV.10) (IV.4, III.2)( IV.2) (IV.11, IV.10) (IV.10, III.9)

Cele ogólne:

-zapoznanie dzieci z symbolami narodowymi i obchodzonym 2 maja świętem flagi państwowej;

-kształtowanie postawy patriotycznej oraz poczucia szacunku do symboli narodowych

Przebieg zajęć:

1.Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to święto państwowe, ustanowione przez Sejm w 2004 roku.

Obchodzimy je w całym kraju 2 maja.

•Flaga jest - obok godła – naszym najwyższym symbolem narodowym.

Symbolem wolnego i niepodległego państwa. Reprezentuje imię Polski poza

jej granicami. Łączy Polaków w kraju i za granicą.

Jest widocznym i wymownym znakiem naszych najcenniejszych wartości.

•Polskie barwy narodowe kształtowały się na przestrzeni dziejów.

W pradawnych wierzeniach Słowian biel oznaczała wodę, czystość i cnoty

moralne ; czerwień – ogień, odwagę i waleczność.

Dlatego te barwy dominowały w kolorystyce słowiańskich strojów, uzbrojenia,

dekoracji wnętrz, a nawet grobowców.

•Biel i czerwień jako barwy narodowe pojawiły się po raz pierwszy 3 maja 1972

roku, podczas uroczystych obchodów pierwszej rocznicy uchwalenia

Konstytucji.

2.Proszę obejrzeć prezentacje: https://www.youtube.com/watch?v=AMi7DWaQsVk

3.Demonstracja flagi połączona z recytacją wiersza

„Barwy ojczyste”  Czesław Janczarski

Powiewa flaga,

gdy wiatr się zerwie.

A na tej fladze

biel jest i czerwień.

Czerwień to miłość

biel -  serce czyste...

Piękne są nasze

Barwy ojczyste.

4. Wykonaj flagę według instrukcji: https://www.youtube.com/watch?v=IOjn9QYoTKY lub https://www.youtube.com/watch?v=PEZT9Ls2T0E

Zajęcia popołudniowe:

Ćwiczenia metodą Ruchu Rozwijającego W.Sherborne:

1. Paczka w górę” -dorosły pochyla się nad dzieckiem, dziecko siedzi skulone na podłodze, mocno oplata i ściska rękami swoje uda, w ten sposób przypominając związana paczkę. Dorosły unosi dziecko do gór, trzymając je za splecione dłonie i podtrzymuje plecy.

2.Zachęcamy do obejrzenia filmu:https://www.youtube.com/watch?v=FJ83BRqFPBA

 

4.

 

 

Temat:” Jestesmy autorami”

Data:29.04.2020

Realizacja Podstawy programowej:(IV.2, IV.6)(I.5) (I.5) (I.3)(IV.12) (IV.2)(III.5, III.9) (IV.4) (IV.6) (IV.8) (IV.8, I.7) (IV.9)

Cele ogólne:

- zapoznanie z różnymi rodzajami książek;

- rozwijanie umiejętności plastycznych


Zajęcia poranne:

1. „Rodzaje książek” – wprowadzenie klasyfikacji książek ze względu na rodzaj.Rodzic. układa na podłodze stos książek (różne rodzaje i tematyka, np. książki kucharskie, atlasy, albumy, przewodniki, słowniki, książki dla dzieci z obrazkami, bez obrazków, wiersze, proza) – jedna na drugiej, tak by nie było widać okładek. Dziecko kolejno wybierają po jednej książce i opisuje, jak wygląda wybrana przez nie książka: Co ma na okładce? Jaki ma tytuł? (Jeśli dziecko potrafi go przeczytać). Co zawiera w środku? O czym jest? 

Następnie rodzic. wyjaśnia, że książki mogą się różnić wyglądem, tematem, rodzajem, budową, sposobem zapisu czy przeznaczeniem. • różne książki (poezja, proza, książki dla dzieci, atlasy, książki kucharskie, albumy, przewodniki itp.) 

 „Dla kogo?” – kończenie rozpoczętego zdania, budowanie logicznych wypowiedzi. Dziecko bierze dowolną książkę, ogląda ją, a następnie próbuje skończyć zdanie: Ta książka mogłaby być dla kogoś, kto lubi……

2. „Quiz” – rozpoznawanie zdań prawdziwych i fałszywych, doskonalenie logicznego myślenia.Rodzic. czyta zdania na temat budowy książek, a dzieci za pomocą lizaków TAK / NIE zgadują(można nie używać lizaków), czy są to zdania prawdziwe, czy fałszywe. Przykładowe zdania:

 – Okładka to zewnętrzna część książki.

 – Autor to osoba, która napisała książk

 – Każda książka ma 5 stron.

– Spis treści to miejsce, gdzie jest umieszczone nazwisko autora. 

– Ilustracja to rysunek w książce. 

– Ilustracje zawsze muszą być kolorowe.

 – Grzbiet książki to inna nazwa pierwszej strony

– Spis treści pozwala zobaczyć, co zawiera książka i na których stronach. 

– Okładka jest w środku książki.

3. „Ilustracja” – praca plastyczna w dowolnej technice. Dzieci tworzą ilustrację do swojej książki z wykorzystaniem dowolnej techniki, np. farb, pasteli, kredek, mazaków, wyklejanek. Podpisują się na odwrocie kartki. • kartki, materiały plastyczne (farby, kredki, pastele, mazaki, wyklejanki itp.) 

4.Zachęcam do obejrzenia filmu:https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q


Zajęcia popołudniowe:

1.Zachecam do obejrzenia lekcji rytmikim i zabawy: https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo

2.Proszę przeczytać wiersz:

Julian Tuwim "Abecadło"

Abecadło z pieca spadło,

O ziemię się hukło,

Rozsypało się po kątach,

Strasznie się potłukło:

I -- zgubiło kropeczkę,

H -- złamało kładeczkę,

B -- zbiło sobie brzuszki,

A -- zwichnęło nóżki,

O -- jak balon pękło,

aż się P przelękło.

T -- daszek zgubiło,

L -- do U wskoczyło,

S -- się wyprostowało,

R -- prawą nogę złamało,

W -- stanęło do góry dnem

i udaje, że jest M.

 
 
 
28.04.2020

Temat: Jak powstaje książka?

Podstawa Programowa:(IV.2, IV.5),(I.5) (I.5) (I.3),(IV.5) (IV.5),(IV.9, IV.4

Cele ogólne:

-doskonalenie myślenia przyczynowo–skutkowego;

- wprowadzenie litery F, f;

-kształtowanie motywacji do samodzielnego czytania

 

Przebieg zajęć:

"Mała książka o książce" – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i rozmowa na jego temat. 

 

"Mała książka o książce" Agnieszka Filpkowska

 Julka już od kilku dni nie chodziła do przedszkola. Miała anginę i musiała zostać w domu. Mama nie zawsze miała czas, żeby się z nią pobawić, czy poczytać jej jakąś książkę, bo była zajęta nadrabianiem zaległości w pracy.

Żeby się nie nudzić, dziewczynka wymyślała sobie przeróżne zajęcia. Najbardziej spodobało jej się tworzenie własnych, barwnie ilustrowanych książeczek. Kilka kartek papieru składała na pół, wkładała jedną w drugą i po zrobieniu na grzbiecie dwóch otworów dziurkaczem, związywała wszystko razem ozdobną wstążeczką. 

Potem zabierała się do zapełniania stron obrazkową opowieścią, gdzieniegdzie opatrzoną prostym słowem, które już potrafiła samodzielnie napisać. 

– Mamo, jak będę duża, to zostanę księgarnią – oznajmiła pewnego dnia Julka pochłonięta ozdabianiem swoich małych arcydzieł. 

– Doprawdy? – rzuciła mama, zerkając na córkę znad laptopa, po czym zanurzyła usta w zimnej już kawie, tylko po to, by nie wybuchnąć śmiechem. – To znaczy, czym dokładnie będziesz się zajmować? – No jak to czym? Robieniem książek, tak jak teraz – odpowiedziała dziewczynka.

– Wiesz, córciu, księgarnia to właściwie nie jest osoba, tylko miejsce, taki sklep, w którym można kupić książki. I tam pracują księgarze albo księgarki, czyli osoby, które powinny znać się na literaturze, umieć coś doradzić, polecić – wyjaśniła mama.

 – Ale zanim książka trafi do księgarni, nad jej powstaniem pracuje wiele osób.

– No popatrz, a ja robię wszystko sama i to jeszcze z anginą – rzekła z dumą Julka. – Tak, jesteś bardzo dzielna – przyznała ze śmiechem mama.

 – I wiesz co? Mam dla ciebie ciekawe zadanie. Co powiesz na stworzenie książki o tym, jak powstaje książka? – Super pomysł! – ucieszyła się mała artystka.

 – To od czego powinnam zacząć? – Hmmm… Najpierw powinnaś narysować las.

– Jak to? To książki powstają w lesie? – Nie w lesie, tylko z lasu, a dokładnie z rosnących w nim drzew, które są ścinane, potem odpowiednio mielone i w specjalnej fabryce przetwarzane na papier – sprostowała mama. Julka zostawiła na razie stronę okładki pustą. Na kolejnej zaś naszkicowała stojące w szeregu drzewa o rozłożystych koronach. Od nich skierowała strzałkę w stronę złożonej z prostokątów i trójkątów fabryki z dymiącymi kominami.

 A dalej narysowała pokaźną stertę papierów. I czekała na dalsze wskazówki.

 – Teraz potrzebujemy autora, czyli osoby, która wymyśli opowieść. Od niego wszystko zależy. To on tworzy świat, jaki będziesz sobie później wyobrażać jako czytelnik. Zapełnia ten świat bohaterami, którym pozwala przeżywać różne przygody – kontynuowała mama. – To on w magiczny sposób przemienia pustą kartkę papieru 

w barwną, tętniącą życiem historię. W Julkowej książeczce wnet pojawił się pochylony nad dużym zeszytem mężczyzna w okularach, trzymający w ręce coś, co chyba miało być długopisem. Z głowy pisarza „wypączkowała” chmurka pełna pomysłów autora. Była tam królewna w krzywej koronie, ziejący pomarańczowym ogniem smok i rycerz z mieczem w dłoni.

 – Piękne te twoje rysunki – skomentowała mama z uznaniem. 

– Może zamiast księgarnią, zostaniesz ilustratorką. To kolejna ważna osoba tworząca książkę. – Czasami ważniejsza od pisarza, prawda? Bo w niektórych książkach są tylko obrazki, tak jak w mojej! – ożywiła się Julka. 

– Wiem! Na następnej stronie narysuję siebie, jak tworzę ilustracje do mojej książki! – I tak też zrobiła. 

– Dobrze, to teraz czas na współpracę z wydawnictwem – podsumowała mama. – Pracują tam redaktorzy, którzy podpowiadają autorowi, jak ulepszyć napisany tekst, dokonują korekty, czyli poprawiają znalezione błędy, i przygotowują książkę do druku. – A na czym polega to przygotowanie? – zainteresowała się mała ilustratorka.

– Na wybraniu odpowiedniego koloru, kształtu czy wielkości liter, rozmieszczeniu tekstu oraz ilustracji na stronie, na zaprojektowaniu okładki i stron tytułowych – wyliczała mama. – O, widzę, że już naszkicowałaś małe wydawnictwo.

 – Tak, tu jest redaktor, który czyta książkę i poprawia błędy – objaśniała Julka, wskazując postać siedzącą przy nieforemnym biurku.

– A ten wybiera najładniejsze literki z tych powieszonych na maleńkich wieszaczkach.

 – Pięknie! – zachwyciła się mama. 

– Choć wiesz, dziś pisarze i redaktorzy zwykle pracują na komputerach, tak jest szybciej i wygodniej – dodała rozbawiona.

 – Ciekawa jestem, jak narysujesz drukarnię, do której właśnie zmierzamy. Są tam specjalne maszyny, które na ogromnych arkuszach papieru drukują wiele stron książki jednocześnie. Potem te arkusze trzeba odpowiednio pociąć, złożyć w całość i skleić albo zszyć. A na koniec oprawić w piękną okładkę. I tak powstał szkic drukarni, w której drukarze, niczym dzielne krawcowe, próbowali okiełznać pokrytą mrówczym pismem płachtę papieru za pomocą nożyczek oraz igły z nitką. 

– Brawo, Julciu! – Mama pogładziła córkę po głowie. – Tak właśnie powstaje książka, która zostanie teraz wysłana do księgarni, gdzie stanie na półce, a potem trafi do rąk czytelników.

– A moja, jak już wyzdrowieję, trafi do Julka, którego narysuję na okładce z otwartą książką na kolanach! – oznajmiła radośnie dziewczynka, dumna ze swojego dzieła.


Zajęcia popołudniowe:

Wprowadzenie litery F, f

-zaaranżowanie sytuacji, w której pojawi się wyraz podstawowy, np. burza mózgów

-czego potrzebujemy, aby stworzyć książkę dla dzieci? (kartki, papier, komputer, drukarka – farby); 

-wydzielenie jednej głoski, by utożsamić ją później z wprowadzaną literą;

-analiza i synteza słuchowa wyrazu podstawowego; 

-wprowadzenie schematu i modelu; 

-poprawna artykulacja wyrazu podstawowego; 

-tworzenie schematu i modelu wyrazu; 

-podział modelu na zgłoski; 

-zastępowanie okienek modelu literami drukowanymi; 

-wyodrębnienie z wyrazu podstawowego „farby” pierwszej głoski, poszukiwanie jej w innych -wyrazach; 

-pokaz nowej litery drukowanej, analiza pokazywanej litery, jej elementów, wodzenie palcem po małej i wielkiej literze -drukowanej

Materiały pomocnicze:

https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/literka-f-153

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-F.pdf(dla chętnych dzieci)

http://proliberis.org/images/dla_dzieci/alfabet_cyfry_szlaczki/proliberis_org_alfabet_f.pdf

http://proliberis.org/images/dla_dzieci/alfabet_cyfry_szlaczki/proliberis_org_szlaczki_05.pdf

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
WITAJCIE  

SOWY MĄDRE  GŁOWY ZABIERAMY SIĘ DO PRACY

27.04.20                 TEMAT  „CZYM  SĄ  DLA  NAS  KSIĄŻKI”

 

CELE OGÓLNE: rozbudzanie zainteresowań czytelniczych; kształtowanie poszanowania dla książek

 ŚRODKI  DYDAKTYCZNE:  książki, , duży karton, karteczki z liczbami, taśma klejąca, folia, zszywacz, nożyczki.

ZAJĘCIA PORANNE  

Zapraszam na poranny taniec

 https://www.youtube.com/watch?v=oGJg1RSOof4

„Niewidzialna zagadka” – doskonalenie percepcji słuchowej, rozbudzanie wyobraźni. 

Dziecko ma zasłonięte oczy, a rodzic przewraca kartki w książce. Po krótkim słuchaniu dziecko odpowiada co słyszało wysuwając różne propozycje.

„Mapa myśli” – ćwiczenie na budowanie wypowiedzi i formułowanie pytań. Dziecko dzieli się swoją wiedzą na temat książek. Rodzic może zadawać pytania pomocnicze: 

Co to jest książka? 

Z czego jest zbudowana?

Jakie mogą być książki? 

 O czym mogą być?itp.                                                                                                                                

„Ulubione” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat ulubionych książek. Budowanie dłuższych wypowiedzi. Rodzic prosi dziecko, by opowiedziało, jakie książki lubi i dlaczego.                   

„Do czego nam książki?” – formułowanie przez dzieci hipotez na podstawie własnych doświadczeń

 „Książka”– wysłuchanie wiersza Anny Kamieńskiej pod tym samym tytułem i rozmowa na temat treści utworu.

Czemu książka stoi niema? 

Może o czym mówić nie ma?

Jej literek czarne rządki

smutne jak jesienne grządki.

Czemu taka nudna, pusta,

jakby jej zamknięto usta?

Aż tu nagle, moja miła,

niema książka przemówiła.

I gadała i śpiewała,

czego nie opowiadała!

O przygodach, awanturach,

ptakach, kwiatach, morzach, górach.

Gdzie to wszystko w niej mieszkało?

Jak to wszystko w niej drzemało?

Chyba nie ma o co pytać:

nauczyliśmy się czytać.

Po przeczytaniu wiersza rodzic  zadaje dziecku  pytania:

Czemu początkowo książka była smutna?   

Czy miała kolorowe obrazki? 

Dlaczego nagle zaczęła byćciekawa dla osoby mówiącej w wierszu? 

Co się zmieniło?                                                                                                                                                                                         

 Do czego nie są książki?” – rozmowa kierowana przez rodzica zwrócenie uwagi na niewłaściwe korzystanie z książek.                       Rodzic sugeruje, że skoro dziecko wie, do czego są książki, to teraz niech wskaże, do czego   nie są. Dziecko podaje swoje pomysły.

„Regulamin postępowania z książką” – rodzic z dzieckiem wymyśla swój własny regulamin.

 „Szpital dla książek” – zabawa w reperowanie zniszczonych książek. 

Rodzic wypisuje na karteczkach liczby, które oznaczają poszczególne role:

1 – dziecko segreguje  książki na „chore” i „zdrowe” (czyli uszkodzone i nieuszkodzone);

2 – dziecko transportuje  książki z biblioteczki na  stolik

3 – dziecko jest pielęgniarką i  tnie taśmę klejącą i folię na okładki;

4 – rodzic jest  lekarzem i  przykleja  taśmę;

5 – dziecko transportuje książki ponownie do biblioteczki

 

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE

Nauka na pamięć wiersza pt.  

„Od książki kilka słów”

Chociaż jestem książką co lubi być czytana,

dzisiaj kilka zasad mam do przekazania.                                                                           

 Zanim zaczniesz czytać umyj rączki swoje,

aby czyste były wszystkie kartki moje.                                                                                   

Zanim czytać zaczniesz jeszcze jedna rada

– czytać przy jedzeniu także nie wypada.                                                                                                     

I na rogi kartek też uważaj proszę,   

bo pogięte strony potem w środku noszę.                                                                                              

Czuję wtedy smutek i trochę mnie boli.

 Ładne, czyste książki chyba każdy woli.                                                                                                   

Nie wyrywaj kartek, bo to strony moje, 

 w których zapisane wiersze, bajki twoje.                         

 

Wysłuchajcie piosenki „My lubimy bajki”

https://www.youtube.com/watch?v=L2PQj85PYDY

MIŁEGO  DNIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

24.04. 20    TEMAT:  DOMOWE   EKSPERYMENTY  

 

CEL OGÓLNY 

Rozbudzanie ciekawości otaczającego  świata, oraz nauczanie dzieci prowadzenia obserwacji i wyciągania wniosków z eksperymentów i doświadczeń.

 

ZAJĘCIA  PORANNE

  WITAJCIE  SOWY

 ZAPRASZAM  WAS  Z  RODZICAMI  NA  PORANNĄ  GIMNASTYKĘ  BUZI  I JĘZYKA.

https://www.youtube.com/watch?v=zxf6rT_3DUc         

Drogie dzieci dzisiaj poproście pięknie rodziców aby wspólnie z wami przeprowadzili kilka ciekawych eksperymentów, które pozwolą wam się wspaniale bawić. Najpierw obejrzyjcie film, a następnie zabierzcie się do pracy.

 Pamiętajcie o przesyłaniu zdjęć z waszych  działań

JAK  DZIAŁA  MYDŁO?

Dowiecie się, że brud boi się mydła.

https://www.youtube.com/watch?v=QGRGYhfnpDo

DLACZEGO JAJKO NIE TONIE?      

Z tego eksperymentu dowiecie się, że jajko pływa, ponieważ  woda stała się gęsta                                                                                                             

https://www.youtube.com/watch?v=g-UxSTTwzQ8

JAK  ROŚLINY  PIJĄ  WODĘ?

Warto poobserwować i zrozumieć zjawisko picia wody przez rośliny.

https://www.youtube.com/watch?v=3FQvwF_Uw50

JAK  ZNALEŹĆ  POWIETRZE?

Ten ciekawy eksperyment pokaże wam jak można napompować balona

=2-NU0LrDDIA https://www.youtube.com/watch?v

 

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

 ABY POSTAWA CIAŁA BYŁA PRAWIDŁOWA ZAPRASZAM RODZICÓW WSPÓLNIE Z DZIECKIEM DO ĆWICZEŃ

Ćwiczenia na kolana aby nóżki były zgrabne                                                                                         

  1. W staniu, piłka między kolanami - podskoki trzymając piłkę kolanami. 
  2. Siad skulny podparty - klaskanie podeszwami stóp.
  3. W siadzie chwyt dłońmi za stopę (raz lewą, raz prawą) dotykanie palcami stóp do nosa. 
  4.  Siad skrzyżny, ramiona wzdłuż tułowia, przejście do leżenia tyłem i powrót.

NIE ZAPOMNIJCIE   WSPANIAŁE SOWY  WYSLUCHAĆ ALFABETU WARZYWNO - OWOCOWEGO

 https://www.youtube.com/watch?v=5IQBQBvgjrg

MIŁEGO DNIA

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BARDZO DZIĘKUJEMY DOMINIKOWI ZA  ZDJĘCIE STWORKA EKOLOGICZNEGO

WITAJCIE   STARSZAKI   

ZABIERAMY SIĘ DO  PRACY

23.04.20   TEMAT: „ZABAWY  MATEMATYCZNE”

Cele ogólne:

  • manipulowanie przedmiotami i ustalanie wyniku dodawania;
  • utrwalenie liczebników głównych i porządkowych w zakresie możliwości dzieci
  • stwarzanie dzieciom sytuacji do osiągania indywidualnych sukcesów;
  • tworzenie sytuacji doskonalących umiejętność określania wyniku dodawania;
  • organizowanie warunków do rozwijania pamięci, logicznego myślenia, zdolności kojarzenia i skupienia uwagi;
  • kształcenie umiejętności współdziałania z rodzicem

 

Pomoce: ilustracja zdrojka, klej,   sylwety chmur, sylwety kropli deszczu  lub inne liczmany,  kostki matematyczne,  pudełko, kolorowe kapsle, kredki

ZAJĘCIA  PORANNE  

Dzieci zaproście rodziców i poruszajcie się troszkę słuchając piosenki nie zapomnijcie o szklance wody na dobry dzień.

https://www.youtube.com/watch?v=ICf1erETbZU

Witajcie kochane Sowy. Nazywam się Zdrojek – wodny ludzik.

 

 

Zdrojek

  Przybywam do was z krainy, w której nieskażoną przyrodę chronią góry. Strzegą one to co najcenniejsze dla nas wszystkich – wodę. Ostatnio w mojej krainie dzieją się dziwne rzeczy. Chmury     i kropelki  deszczu pojawiają się i znikają tak szybko, że tak naprawdę nie wiem ile ich jest.  Pomożecie mi policzyć ile kropelek deszczu spada w mojej krainie? Wiedziałem, że mogę na was liczyć. Zapraszam do zabawy.

 

 Zabawa matematyczna  „ Kropelki” – Liczenie i ustalanie, ile jest razem. Rodzic pomaga dziecku  narysować i wyciąć 4 chmurki, następnie przygotowuje kropelki (mogą być ziarna fasoli, kapsle, drobne klocki itp.)                                                

Polecenie rodzica dla dziecka: układamy trzy kropelki pod chmurką dokładamy jeszcze trzy.  Policz ile jest razem?                                                      Rodzic wydaje dziecku kolejne polecenia do pozostałych chmurek mając na uwadze dodawanie kropelek. Zabawę matematyczną rozwijamy w zakresie możliwości dziecka bez ograniczeń w liczeniu.

Zabawa matematyczna- „Ile wrzuciłam kropelek?” – rodzic  wrzuca do pudełka kilka  klocków   – ( po kolei, żeby było słychać stuknięcie podczas wpadania klocków):  Ile wrzuciłam? Dorzucę jeszcze ……. ile? – dziecko patrzy i jednocześnie słucha Ile jest klocków w pudełku? (sprawdzenie, czy właściwie dziecko odpowiedziało). To samo zadanie, ale dziecko zamyka oczy. (jeśli chce zamknąć)  (ile wrzuciłam najpierw?……, Ile potem?……, To ile jest razem? …. – sprawdzenie)

Zapraszam  dzieci do obejrzenia  dwóch krótkich filmów

„Zdrojek i cyferki”   

„Liczenie – dodawanie na palcach”

 https://www.youtube.com/watch?v=PJ2gFogTS58     https://www.youtube.com/watch?v=PSIZdjKSuu8

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE

„Zdrojek”- praca plastyczna.

Proszę wykonać Zdrojka wg. własnego pomysłu np.(jeśli jest możliwość wydrukowania –pomaluj, wytnij i przyklej na długim patyczku lub ulep z ciastoliny)  

CIASTOLINA 

270g mąki pszennej 

80ml oleju 

80mi wody 

ewentualnie barwniki

Wszystkie składniki należy wymieszać. Jeśli chcemy użyć barwników, dzielimy ciastolinę na części i dodajemy odpowiedni kolor. Jeśli to potrzebne do ciasta dodajemy większą ilość wody lub mąki. Możemy bawić się i wykorzystywać różne rodzaje mąki np. ziemniaczaną, żytnią, orkiszową.

                        TATUSIU  MAMUSIU POĆWICZMY  RAZEM

Rowerek– dorosły i dziecko leżą na plecach, stopami opierają się o stopy partnera, kreślą wspólnie kółka w powietrzu, „jadą na rowerze”.

 

- Przepychanie – dziecko i dorosły siedzą na podłodze plecami do siebie i próbują się przepychać plecami.

Miłej zabawy

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Temat:”Dzień Ziemi-22 kwietnia 2020”

Realizacja Podstawy Programowej

Cele ogólne:

  • promowanie postaw proekologicznych w społeczeństwie,

  • uświadamianie dzieciom zagrożeń, jakie związane są z rozwojem przemysłu i zanieczyszczeniem środowiska.

  • uświadomienie dzieciom ważności wody dla człowieka

Przebieg zajęć:

  1. Prosze o przedstawienie dzieciom inforamcji :Dzień Ziemi (Earth Day) corocznie obchodzony w dniu 22 kwietnia uważany jest za największe ekologiczne święto świata.Dzień ten obchodzony jest od 1970 roku, a sama idea obchodów została wypromowana dzięki działaniom Amerykanów: polityka Gaylorda Nelsona - senatora wspierającego ochronę środowiska, który we wrześniu 1969 roku na konferencji w Seattle zaproponował zorganizowanie ogólnonarodowej demonstracji przeciwko niszczeniu środowiska naturalnego, oraz ekologa - Johna McConnella, który na konferencji UNESCO poświęconej ochronie środowiska przedstawił pomysł ustanowienia Dnia Ziemi.Organizatorzy zaangażowani w obchody tego dnia pochodzą z ponad 190 krajów na całym świecie i skupieni są w organizacji Earth Day Network z siedzibą w Waszyngtonie. W Polsce tradycje związane z obchodami tego dnia są nieco krótsze, ponieważ Dzień Ziemi obchodzony jest od 1990 roku. Wtedy to zaczęły powstawać organizacje pozarządowe, które zajęły się popularyzującą ekologii.

  2. Zachęcam do obejrzenia filmu: https://www.youtube.com/watch?time_continue=61&v=RoeguxlPz8U&feature=emb_logo

  3. „Do czego potrzebna jest woda?”– mapa myśli. Dzieci wymieniają pomysły. W razie potrzeby rodzic podpowiada. • „Ile wody?”– zajęcia matematyczne. Pytamy dzieci, jak można policzyć wodę? Dzieci podają swoje pomysły. Pytamy ile wody dzieci zużywają w ciągu dnia? Ile w ciągu tygodnia? Jak to można policzyć? .

  4. Podsumowanie: Należy zastanowić się czy zawsze potrzebujemy tyle wody ile zużywamy, czy możemy ograniczyć jej użycie. Wodę należy oszczędzać, bo nie zawsze można ją ponownie użyć do picia, a wody pitnej na świecie jest niewiele, większość wody jest w oceanach i morzach, a ona jest słona i nie nadaje się do picia.

 

Zajęcia popołudniowe:

  1. Zachecam do odwiedzenia strony: https://eduzabawy.com/materialy-tematyczne-do-druku/kwiecien/dzien-ziemi/karty-pracy1dz/ i wykonania dowolenj kolorowanki, wyklejanki, ćwieczeń grafomototycznych dotyczacych Dnia Ziemi.

  2. Zabawa ruchowa-rzut do celu- proszę przygotować trzy pojemniki(kartony, kubły), do każdego pojemnika dziecko próbuje wcelować piłką, najlepiej niedużą, najpierw prawą ręką, potem lewą ręką i oburącz.

 


 

 

 

DZIĘKUJEMY MARCELOWI I DOMINIKOWI ZA ZDJĘCIA PRAC. BRAWO CHŁOPCY!

21.04.2020

Temat:”Śmieci”

Realizacja Podstawy programowej:(IV.15),(I.5) (I.8, I.5) (III.1),(IV.9) (III.9) (IV.11, I.6),(IV.4) (IV.11, IV.16) (IV.12)

Cele ogólne:

  • doskonalenie umiejętności segregacji śmieci

  • wprowadzenie pojęcia recyklingu

Przebieg zajęć:

  1. „Recykling” – burza mózgów. Dzieci próbują odgadnąć, co znaczy słowo „recykling”. Rodzic w razie potrzeby wyjaśnia, że jest to zmniejszenie zużycia surowców naturalnych oraz ilości odpadów, przetwarzanie odpadów na coś, co można ponownie wykorzystać.

  2. „Co z tym zrobić?” – szukanie nowych zastosowań dla śmieci.Wykorzystujemy to co mamy w domu, zastanawiamy się z dziećmi co można zrobić z puszki(np. pojemnik na kredki, lampkę, grzechotkę), rolki po papierze(instrument muzyczny, zabawkę, pojemnik), opakowaniu po jajkach(zabawki, kurczaczka, smoka),butelki plastikowej(karmnik, doniczka,pojemnik, zabawki).

  3. Omawiamy z dziećmi zasady segregacji śmieci obowiązujące w naszym kraju.

  4. Pokoloruj odpowiednimi kolorami :http://pszok.wfosigw.torun.pl/2017/07/19/warunki-spelnienia-wymogow-wspolnego-systemu-segregacji-odpadow/kolorowanka-pojemniki-www-2/

  5. Zachęcam do obejrzenia bajki: https://www.youtube.com/watch?v=3B5JRCqt8HU

Zajęcia popołudniowe:

  1. Ćwiczenia według Metody Ruchu rozwijającego W.Sherborne

  • Fotelik-dorosły siedzi w rozkroku, obejmuje rękoma siedzące przed nim dziecko. Dziecko siedzi na podłodze przed dorosłym,odwrócone do niego plecami. Rodzic kołysze dziecko na boki, porusz sie znim w przód i tył.

  • Leżanka- dorosły leży na brzuchu na podłodze, dziecko brzuchem na plecach dorosłego. Rodzic wraz z dzieckiem kołysze się na boki, porusza się w przód i tył, dziecko może pełzać po plecach dorosłego lub dorosły może przemieszczać się z dzieckiem na plecach po pokoju.

 

20.04.2020

Temat: “Planeta Ziemia”

Realizacja Podstawy Programowej:(III.1),(I.5) (I.8, I.5) (III.1),(IV.2) (IV.5, IV.18) (IV.18),(IV.2)

Cele ogólne:

  • doskonalenie umiejętności klasyfikacji

  • pobudzanie odpowiedzialności za środowisko

Przebieg zajęć:

  1. „Czym jest natura?” – burza mózgów. Dzieci wysuwają swoje pomysły, rodzic wysłuchuje każdej wypowiedzi. Na koniec je podsumowuje, a jeśli jest taka potrzeba, dodaje własne wyjaśnienie. Można stworzyć mapę myśli, polega ona na zapisywaniu pomysłów dziecka czym jest natura?jak można o nią dbać? jakie sa ogolne zasady dbania o środowisko?jak trzeba zachowywać się w lesie?jak człowiek może pomóc naturze?.

  2. „Człowiek i jego działanie”– rozmowa z dziećmi na temat właściwych i niewłaściwych zachowań wobec środowiska. Dzieci wypowiadają się na podstawie własnych doświadczeń.Rodzic. kieruje rozmową tak, by wymieniały zachowania nie tylko negatywne, lecz także dobre dla Ziemi. Rodzic sam nie wymienia i nie opisuje żadnych zachowań.

  3. Zachęcamy do wysłuchania słuchowiska: https://www.youtube.com/watch?v=ic1lxkPd_Ks

  4. Wykonaj zadanie: http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/wiosna2-1.jp

 

Zajęcia popołudniowe:

Przeczytajcie wiersz:

„Chora rzeka” Joanna Papuzińska

 

Śniła się kotkowi rzeka,

Wielka rzeka, pełna mleka…

Tutaj płynie biała rzeka.

Ale to jest chora rzeka. Jak tu pusto!? Drzewo uschło…

Cicho tak – ani ptak, ani ważka, ani komar,

ani bąk, ani gad, ani płaz, ani ślimak,

ani żadna wodna roślina, ani leszcz,

ani płoć, ani pstrąg, nikt już nie żyje tutaj,

bo rzeka jest zatruta.

Sterczy napis: „Zakaz kąpieli”.

Mętny opar nad wodą się bieli.

Chora rzeka nie rzeka tylko czeka, czeka, czeka…

 

Rozmowa na temat wiersza. Rodzic zadaje pytania: Co się śniło kotkowi? Jak wyglądał świat w wierszu? Dlaczego tak było? Dlaczego rzeka była „chora”? Jak myślicie, co spowodowało, że rzeka „zachorowała”? Czy wodę można uzdrowić?

 

 

CZY   NAPRAWDĘ SOWY  ZAPOMNIAŁY  O PRZESYŁANIU  ZDJĘĆ  Z WŁASNEJ TWÓRCZOŚCI DOMOWEJ ???  

                                                                      

17.04.20         TEMAT: „WIOSNA  NA  WSI”       

 

  CELE  OGÓLNE: rozpoznawanie  emocji  i  ich  nazywanie, możliwość obserwacji własnego  dziecka                                                                                                      Poszerzanie wiedzy na temat produktów ekologicznych;    ekspresja twórcza.

ZAJĘCIA  PORANNE

Ćwiczenia ze świeżakami 

https://www.youtube.com/watch?v=Vq4LxW6QX7I    

Gimnastyka buzi i języka

https://www.youtube.com/watch?v=zxf6rT_3DUc

 

 Zajęcie o emocjach – docenienie.

  Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania opowiadania „Wiosna  na wsi”    (czytamy dziecku krótkimi fragmentami i omawiamy treść)                                    

Dziadek Stasia mieszka na wsi. Dziś jest sobota, Staś nie ma w szkole lekcji i postanowił z rodzicami odwiedzić dziadka. Wyjechali z miasta skoro świt. Staś obserwował przez okno samochodu uciekające bloki i domy. Już po chwili nie było widać kominów fabryk i wysokich wieżowców, które dumnie pięły się w miejskiej dżungli. Z nosem w szybie Staś podziwiał zmieniający się krajobraz. Najpierw przejeżdżali przez miasta i miasteczka, które były coraz mniejsze i w których nie było już wieżowców, a jedynie małe domki przycupnięte przy uliczkach niczym kury na grzędach. Między kolejnymi miasteczkami rozciągały się połacie lasów i pól, nad którymi krążyły ptaki. Wiosna dawała o sobie znać, gdyż wszystko zieleniło się wkoło jak szalone. Po kilku godzinach Staś z rodzicami dotarł na miejsce. Dziadek przywitał wszystkich z wielkim entuzjazmem. Wyściskał mamę, tatę i wnuczka. Staś wskoczył dziadkowi na barana.– Hura! Dziadku, jak tu pięknie, zupełnie inaczej niż w mieście.

–– O tak, zupełnie inaczej – potwierdził dziadek. – Mam tu dużo pracy, muszę zasiać warzywa w całym ogrodzie. Może mi pomożesz, zuchu?                O, to my pójdziemy do domu i ugotujemy z tatą obiad. Będzie na was czekał, gdy wrócicie z ogrodu – zapowiedziała mama. Tata z mamą znikli za drzwiami dziadkowego domu, a Staś z dziadkiem ruszyli w kierunku ogrodu. Do obsiania były spory kawałek terenu przy szklarniach i po sześć długich grządek znajdujących się we wnętrzu każdej z trzech szklarni. Staś z dziadkiem zabrali się do roboty. Do grządek wpadały ziarenka, z których miały wyrosnąć dorodne pomidory, marchewki, ogórki, pietruszki, sałaty, dynie i kabaczki. Dziadek kierował pracą Stasia i pomagał przykrywać mu ziarenka ziemią.Teraz trzeba to wszystko dobrze podlać – zarządził.  Staś już trzymał w ręku ogrodowego węża.                               Widzę, że doskonale wiesz, co potrzebne jest roślinom do wzrostu – z uśmiechem powiedział dziadek. Wszystkie grządki zostały dokładnie podlane i dziadek ze Stasiem mogli udać się do domu. Umyjcie szybko ręce, podaję obiad! – krzyknęła mama z kuchni, słysząc wchodzących do domu Stasia z dziadkiem. Wszyscy zjedli obiad ze smakiem. Nie wiadomo, komu bardziej smakowały przygotowane przez mamę pierogi: czy dziadkowi, który dawno już ich nie jadł, czy też Stasiowi, który porządnie zgłodniał podczas prac w ogrodzie i pałaszował już drugą dokładkę obiadu.                  Cieszymy się z mamą, że obiad wam tak smakuje. Uważaj, Stasiu, bo zaraz zjesz widelec razem z pierogiem – śmiejąc się, powiedział tata.               Dobrze, że ma apetyt – powiedział dziadek, głaszcząc wnuczka po głowie. – Jestem wam bardzo wdzięczny za to, że mnie odwiedziliście. To był pyszny obiad. A bez twojej pomocy, Stasiu, obsiewanie ogrodu zabrałoby mi dużo więcej czasu. Przydałby mi się taki pomocnik na co dzień. Nie dość, że szybko pracuje, to jeszcze sam wie, co i kiedy trzeba zrobić. Staś poczuł się naprawdę doceniony. Teraz już nie tylko czuł, ale i wiedział, że dziadek dostrzegł jego wysiłek i zaangażowanie. A i mama z tatą siedzieli przy stole uśmiechnięci.                                                                             Nareszcie ktoś docenił, to że gotuję – powiedziała mama Oj, przecież zawsze to doceniamy – odrzekł tata, dając mamie buziaka w policzek.             No właśnie. Przecież zawsze wszystko znika z naszych talerzy, a skoro tak, to znaczy, że wszystko nam smakuje.

–– Jednym słowem, czuj się zawsze doceniona, córeczko! – skwitował dziadek. Rodzic  prosi, aby dziecko spróbowało wspólnie opowiedzieć treść.                               

Po zakończeniu opowiadania rodzic pyta, jakie emocje towarzyszyły jego bohaterom (szczególnie zwraca uwagę na uczucie docenienia).

„Uczucie docenienia” – dyskusja. Rodzic  rozmawia z dzieckiem, zadaje pytania:

Co to znaczy być docenionym? 

Czy jest to przyjemne uczucie? 

Za co można kogoś doceniać? 

Czy ty czułeś się kiedyś doceniony? 

W jakiej to było sytuacji? 

Jak można komuś okazać, że się go docenia?

 „Czuję się doceniony” – rysowanie na zadany temat. Dziecko otrzymuje kartkę i kredki. Rodzic prosi, aby narysowało sytuację, w której czuło się docenione. Następnie dziecko prezentuje swoją pracę i opowiada  o sytuacji, która  się przydarzyła.

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE

 „ Gospodarstwo ekologiczne dziadka” – pogadanka.

 Rodzic tłumaczy dziecku, czym charakteryzuje się gospodarstwo ekologiczne (np. zakaz używania chemicznych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, pasz przemysłowych, stymulatorów wzrostu, karmienie zwierząt paszą wyprodukowaną w tym gospodarstwie, używanie nawozów wytworzonych przez hodowane zwierzęta). 

Rodzic pokazuje dziecku symbol żywności ekologicznej.

https://www.youtube.com/watch?v=7_2NNcSqu5w

 

KOCHANE SOWY SŁUCHAJCIE  TEJ  PIOSENKI  KAŻDEGO DNIA

https://www.youtube.com/watch?v=5IQBQBvgjrg

MIŁEJ  ZABAWY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DRODZY  RODZICE  TO  SĄ  PROPOZYCJE  ZADAŃ  Z DZIECKIEM,  KTÓRE ZAWSZE MOŻNA MODYFIKOWAĆ WEDLUG  ZASOBÓW  DOMOWYCH.

16.04.20   TEMAT:   JAK  POWSTAJE  CHLEB? 

PODSTAWA PROGRAMOWA:    II.4,II.7,III.5,IV.2,IV.5,IV.8,IV.11,IV.15

 CELE OGÓLNE: doskonalenie umiejętności dostrzegania związków przyczynowo- skutkowych; rozszerzanie słownika dziecka; doskonalenie umiejętności opisu  

 ŚRODKI DYDAKTYCZNE: składniki potrzebne do wypieku chleba, kawałki chleba ze skórką, obrazki prezentujące prace na wsi, kartki, kredki,  zdjęcia osób pracujących w różnych zawodach, różnego rodzaju pieczywo, bochenki chleba   

ZAJĘCIA  PORANNE 

Zapraszam na aktywną zabawę z PIPI

https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w

Degustacja różnego rodzaju pieczywa (pszenne, żytnie, razowe, bułka, rogal, bułka maślana itp.). Proszę zachęcać dziecko do czytania globalnego – rodzaje pieczywa. Napisy na kartkach może przygotować rodzic, a dziecko umieszcza w rożnych miejscach pokoju czytając razem z rodzicem.

Dziecko dostaje na talerzykach kawałeczki różnego rodzaju produktów piekarskich.(to co mamy w domu) Smakuje pieczywo, określa jego smak, zapach i kolor.

 • Następnie dziecko próbuje  przyporządkować kawałki pieczywa danym bochenkom (przedstawionym na zdjęciu lub rzeczywistych) i podać nazwy różnego rodzaju pieczywa.   Dziecko charakteryzuje różne produkty piekarskie – porównuje kolor, wielkość, strukturę i kształt (rogalik, podłużny, owalny itd.).

https://www.youtube.com/watch?v=ywS5YL9m6pI

https://www.youtube.com/watch?v=kWq3VMWJ9MA

 „Skąd się bierze chleb?” – pogadanka na temat różnych rodzajów mąki z której pozyskuje się produkty piekarskie.

 Rodzic zadaje dziecku  pytania:  

  • Skąd się bierze chleb?
  •  Czy wszystkie rodzaje pieczywa, które wam smakowały, były zrobione       z mąki pszennej?
  •  Jakie rodzaje mąki jeszcze wyróżniamy? (ziemniaczana, żytnia, razowa, kukurydziana, jaglana). Dzieci przypominają sobie zboża poznane wcześniej. Rozpoznają kawałki pieczywa po smaku (z zamkniętymi lub zawiązanymi oczami), opisują ich smak.

Zapraszam chętne dzieci do obejrzenia filmu edukacyjnego dotyczącego produkcji mąki oraz chleba.

https://www.youtube.com/watch?v=t0wSAQ83nDo

https://www.youtube.com/watch?v=a_nWlS1A64c   

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE

 

  • Zabawa logopedyczna z kawałkiem chleba – usprawnianie aparatu mowy. Dziecko dostaje kawałek chleba ze skórką.                       

           Dziecko przeżuwa, mlaska, gryzie skórkę, oblizuje się itp.                               

  • Zabawa manualna –  (dla chętnych)przygotowywanie ciasta na chleb, wypiek chleba.

 

MILUTKIEJ ZABAWY

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Drodzy rodzice zachęcamy do przesyłania zdjęć z codziennej aktywności dziecka na adres mailowy przedszkola: p37@edu.um.warszawa.pl.            Przesłane zdjęcia umieścimy na stronie internetowej naszej grupy

 

15.04.20     TEMAT:  POLNE  ROŚLINY

Podstawa programowa:  I.1,I.5,I.7,I.9,IV.2,IV.5,IV.7,IV.8,IV.9,IV.12

CELE OGÓLNE: doskonalenie umiejętności rozpoznawania

 i podawania nazw roślin rosnących na polu; doskonalenie chwytu pęsetkowego i motoryki małej

 

 ŚRODKI  DYDAKTYCZNE: kartki, klej, ziarna kukurydzy i fasoli, flamastry,  zdjęcia roślin okopowych, oleistych i włóknistych, popcorn

ZAJĘCIA  PORANNE – zachęcam  do porannych ćwiczeń przy piosence.

https://www.youtube.com/watch?v=FZ3pj_ZkldQ

„Rośliny zbożowe” – rozpoznawanie roślin zbożowych, okopowych, oleistych i włóknistych

            Zapraszam na krótki film „Rośliny uprawne”

https://www.youtube.com/watch?v=25v7UhuUExM

Zachęcam do omówienia z dzieckiem filmu z podziałem  na krótkie fragmenty. Dziecko próbuje wymieniać rośliny rosnące na polu i rozpoznawać na obrazku(zbożowe, okopowe, oleiste) dzieli nazwy  na sylaby, wyszczególnia głoskę na początku i na końcu wyrazu, odczytuje globalnie nazwę pod obrazkiem.

„Jak powstaje popcorn?” – poszerzanie wiedzy dziecka  dotyczącej kukurydzy    i jej wykorzystania. (jeśli jest możliwość rodzic z dzieckiem przygotowuje popcorn)

Rodzic zadaje dziecku pytania:

  • Kiedy najczęściej je popcorn?
  • Z czego się go wytwarza?
  • W jaki sposób robi się popcorn?
  • Jak inaczej wykorzystuje się kukurydzę? (zjadanie całych kolb, kukurydza konserwowa, mąka kukurydziana)                               
  •   Zapraszam na dwa krótkie filmy :
  • "Popcorn a to ciekawe"   "Konwalie z popcornu"   - praca plastyczna (zachęcam do wykonania pracy)                                                                                 https://www.youtube.com/watch?v=sI3zSn81now

ZAJĘCIA  POPOLUDNIOWE 

 https://www.youtube.com/watch?v=BEozHFo2cRY (piosenka)

 Rolnik sam w dolinie – zabawa taneczna do piosenki

 Dziecko jest rolnikiem, który wybiera sobie żonę, potem żona wybiera dziecko, dziecko wybiera nianię, niania wybiera kotka i tak dalej.

Rolnik sam w dolinie, rolnik sam w dolinie.

Hejże, hejże, hejże ha, rolnik sam w dolinie.

Rolnik bierze żonę, rolnik bierze żonę,

Hejże, hejże, hejże ha, rolnik bierze żonę. (×2)

Żona bierze dziecko, żona bierze dziecko.

Hejże, hejże, hejże ha, żona bierze dziecko. (×2)

Dziecko bierze nianię, dziecko bierze nianię.

Hejże, hejże, hejże ha, dziecko bierze nianię. (×2)

Niania bierze kotka, niania bierze kotka.

Hejże, hejże, hejże ha, niania bierze kotka. (×2)

Kotek bierze myszkę, kotek bierze myszkę.

Hejże, hejże, hejże ha, kotek bierze myszkę. (×2)

Myszka bierze serek, myszka bierze serek.

Hejże, hejże, hejże ha, myszka bierze serek (×2)

Ser zostaje w kole, bo nie umiał w szkole.

Tabliczki mnożenia ani podzielenia. (×2)

Osoba, która jest serem, wchodzi do kółka i się przewraca. Ta osoba rozpoczyna zabawę od nowa – staje się rolnikiem.

  • Zabawa manipulacyjna – oddzielenie ziaren kukurydzy od ziaren fasoli. (można wykorzystać ziarna , które mamy w domu)
  • Ćwiczenia metodą Weroniki Sherborne
  • - Siada rodzic z dzieckiem plecami do siebie - najpierw delikatne ocieranie się, przytulanie, "wyczuwanie" plecami partnera, potem - pchanie partnera plecami (poznawanie własnej siły)

 

  • - Huśtawka - dziecko leży na kocu, rodzic trzyma krawędź koca i usiłuje huśtać. - W parach trzymanie się za ręce - wspólne siadanie na podłodze  i wstawanie równocześnie z trzymaniem się za przeguby.

 

  • - Paczka - dziecko siedzi skulone w kłębek, a rodzic próbuje "rozwiązać paczkę", ciągnąć za nogi i ręce

 

  • - Worek - dziecko leży na brzuchu lub plecach a dorosły próbuje przewrócić go na drugą stronę

 

MIŁEJ  ZABAWY 

 

 

 

 

 

 

 

14.04.2020

Temat:”Na polu”

Podstawa  programowa:(IV.19),(I.5) (I.1, I.5, IV.7),(IV.2, IV.5, I.9),(IV.9, IV.5, IV.8)

(IV.7),(IV.7),(IV.13),(IV.8)

CELE OGÓLNE: poznanie różnic między sianem a słomą; doskonalenie umiejętności szeregowania

- „Wieś i miasto” – szukanie różnic i podobieństw na podstawie zdjęć. Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia terenów wiejskich i miejskich. Prosi o wskazanie różnic i podobieństw. Pyta, których terenów w Polsce jest więcej, i wskazuje na mapie tereny nizinne. • zdjęcia terenów wiejskich i miejskich

-„Od ziarenka do bochenka” – opowieść ruchowo-naśladowcza połączona z ćwiczeniami artykulacyjnymi: – 

Pociąg: Jedziemy dziś do gospodarstwa rolnego pociągiem (ciuch, ciuch, ciuch – naśladowanie odgłosów, tworzymy pociąg). W trakcie opowiadania rodzic wydaje określone odgłosy, dziecko próbuje je powtórzyć.

Przekonamy się, jak wygląda życie na wsi…

– Koniki: Jedziemy na konikach do pana rolnika (odgłos kląskania). 

– Praca rolnika: Najpierw rolnik sieje zboże (siejeje, siejeje, siejeje), 

deszcz pada na pole (kap, kap, kap),

potem zboże rośnie i dojrzewa, a wietrzyk śpiewa (szszszsz). 

Słońce grzeje całe lato (uf, uf, uf), nastała pora zbiorów, 

już na pole wjeżdża kombajn (wrrrr, wrrrrrrr, wrrrrrr). 

Kombajn przesypuje ziarno na wozy (szszszszsz), 

rolnik wiezie ziarno ciągnikiem do młynarza (wrrrr, wrrrrr, wrrrr).

 – Młyn: Młynarz w młynie zmiele ziarnka (szerokie otwieranie ust i kręcenie szczęką), z ziaren powstanie mąka. 

Aaaa– psik! Wpadła do nosków!

Mąka jest gotowa, do piekarni jedziemy samochodem (brum, brum, brum). 

Nocą, kiedy dzieci śpią (sen – chrapanie), piekarz piecze z mąki chleb i bułki (naśladowanie ruchu wyrabiania ciasta).

 – Piekarnia: Z samego rana samochody (brum, brum) z piekarni ruszają do sklepów, by dostarczyć pieczywo.

 Uwaga, jeszcze gorące (parzy – dmuchanie), ale jak pięknie pachnie (wąchanie – głęboki wdech i wydech).

 – Pociąg: Wracamy pociągiem (ciuch, ciuch ciuch) do przedszkola/domu. 

- Zabawa muzyczna do piosenki ludowej Zasiali górale – osłuchanie z piosenką ludową, interpretacja ruchowa. Piosenka dostępna w stronie www.ucze.pl. (Trojak) https://www.youtube.com/watch?v=WV57FDY8tBs

Zasiali górale sł. i muz. tradycyjne 

Zasiali górale owies, owies,  (wolny ruch ręki – rozrzucanie ziaren raz w prawo, raz w lewo) 

Od końca do końca, tak jest, tak jest! 

Zasiali górale żyto, żyto,  (wolny ruch ręki – rozrzucanie ziaren raz w prawo, raz w lewo)

Od końca do końca wszystko, wszystko! 

A mom ci ja mendelicek,  (rytmiczne uderzanie w kolana)

W domu dwa, w domu dwa!  (rytmiczne klaskanie) U sąsiada śwarnych dziewuch  (rytmiczne uderzanie w kolana) 

Gromada, gromada.  (rytmiczne klaskanie) itd.

A mom ci ja trzy mendele, W domu dwa, w domu dwa! 

Żadna mi się nie podoba, Tylko ta, tylko ta!

 Zasiali górale owies, owies, Od końca do końca, tak jest, tak jest! 

Pożęli górale żytko, żytko, 

Od końca do końca wszystko, wszystko.

A na polu góraleczek Gromada, gromada, Czemużeś się wydawała,

Kiejś młoda, kiejś młoda? Czemużeś się wydawała, 

Kiejś mała, kiejś mała? Będzie z ciebie gospodyni Niedbała, niedbała! 

Zajęcia popołudniowe:

-Obejrzyj film:https://www.youtube.com/watch?v=99wOP1R-9r8

-Pokoloruj:https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/na-polu-83

-Proponuję powtórzyć zabawę muzyczną do piosenki ludowej “Zasiali górale”

(https://www.youtube.com/watch?v=WV57FDY8tBs)


 

 

 

 

 

 

10.04.2020

Temat:”Wielkanocne zwyczaje”

Realizacja Podstawy Programowej:(IV.8),(I.5), (I.5, IV.7),(IV.5, IV.12),(IV.2, IV.5, IV.7),(I.5, IV.5, IV.7)

Cele ogólne: poznanie polskich i zagranicznych zwyczajów wielkanocnych; doskonalenie precyzji ruchów i sprawności ruchowej

1.  Zabawy dowolne dzieci. Budowanie największego zamku – doskonalenie precyzji ruchów.

2.  Pogadanka na temat obchodzenia Wielkanocy – rodzic zadaje dzieciom pytania: Czy znacie jakieś tradycje związane z Wielkanocą? Jakie dni wchodzą w skład Świąt Wielkanocnych? Jak się nazywają? Jak obchodzą je dzieci. Warto wyszukać w internecie zdjęcia zwiázane z świętami wielkanocnymi.

3. Przeczytanie utworu Renaty Piątkowskiej Śmigus dyngus – rozmowa na temat zwyczaju oblewania się wodą i jego pochodzenia. 

Śmigus dyngus Renata Piątkowska

Nie ma nic piękniejszego niż w lany poniedziałek o świcie stanąć z dwiema sikawkami nad śpiącymi rodzicami i jeden strumień skierować na mamę, a drugi na tatę. No i nic się nie przejmować, że piszczą i krzyczą, tylko lać, dopóki w sikawkach jest choć kropla wody. Potem trzeba szybko uciekać. Najlepiej prosto do łazienki, żeby znowu napełnić te piękne plastikowe pojemniczki. A jeśli ktoś ma jeszcze na dodatek siostrę, to musi czym prędzej pędzić do jej pokoju, by ją dopaść, zanim się obudzi. Ja właśnie tak zrobiłem. Zdążyłem w ostatniej chwili, bo już zaczęła się przeciągać i przecierać oczy. Ścisnąłem sikawkę i skierowałem strumień wody prosto na jej czoło. Lałem bez litości, a Agata wrzeszczała tak, że tapeta zaczęła odklejać się od ściany. Cóż za piękny zwyczaj ten śmigus-dyngus – pomyślałem. Niestety, wszystko co dobre, szybko się kończy, więc po chwili sikawka była pusta i musiałem wycofać się do łazienki. Gdy ucichły piski i narzekania, postanowiłem opuścić moja kryjówkę. I wtedy przekonałem się, jak podstępną i mściwą mam siostrę. Ledwo otworzyłem drzwi, oblał mnie lodowaty strumień. Mokra piżama oblepiła mi plecy, woda spływała z włosów, a na czubku nosa dyndała wielka kropla. Usłyszałem chichot Agaty i głos mamy: – Koniec tego dobrego! Przestańcie się oblewać! Nie dość, że mamy całe łóżko mokre, to teraz Agata zalała podłogę. – Przecież dzisiaj jest śmigus-dyngus – zaprotestowałem. – No właśnie – przyznał tata – jest śmigus-dyngus i nie myśl, że to poranne oblewanie wszystkich ujdzie ci na sucho – rzucił złowieszczo w moją stronę i pobiegł do kuchni, gdzie rozległ się brzęk naczyń i szum wody. Od razu zrozumiałem, co się święci, i gdy po chwili chlusnął z rondelka w moją stronę, zrobiłem piękny unik. Tata trafił w Agatę, a ta rozdarła się znowu wniebogłosy. Trzy garnki wody i dwie zalane podłogi później mama rozzłościła się na dobre. – Koniec lania, ani kropli więcej! Wszystko pływa, dywan jest cały przemoczony, ściany ochlapane, a Agatka nie ma się już w co przebrać. Poza tym zaraz przyjdą babcia z dziadkiem, są zaproszeni na obiad, i żeby nikomu nie przyszło do głowy ich oblać. – Mama nie wiadomo dlaczego spojrzała akurat na mnie. To okropne nie móc polać własnej babci w śmigus-dyngus – pomyślałem i żeby poprawić sobie humor, spryskałem wodą naszego chomika. Niech zwierzak wie, jakie mamy fajne zwyczaje. Potem mama nakryła do stołu, tata pochował rondle, a Agata włożyła nową sukienkę i czekaliśmy na gości. Kiedy zadzwonił dzwonek, ja pierwszy pobiegłem do przedpokoju. Otworzyłem drzwi i co zobaczyłem? Dwie różowe, wycelowane we mnie sikawki. Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale babcia jak prawdziwy rewolwerowiec stanęła w lekkim rozkroku, przymrużyła jedno oko, wycelowała i oblała mnie z góry na dół. W tym czasie dziadek ruszył w pogoń za Agatą, która uciekała z piskiem. Natychmiast pożałowałem, że nie mam pod ręką pistoletu na wodę albo takiego specjalnego otworka na głowie jak wieloryb, z którego na zawołanie tryskałaby woda. Przydałby mi się teraz o wiele bardziej niż na przykład taki pępek, z którego nie ma żadnego pożytku. Uciekając przed babcią, obiecałem sobie, że za rok nie dam się tak zaskoczyć i w każdej kieszeni będę miał po trzy sikawki. – Znowu wszystko mokre – jęknęła mama. – Jak tak dalej pójdzie, to będziemy musieli założyć płetwy. A Agatka powinna dzisiaj od rana chodzić w pelerynie. – Och, nie narzekaj już. Tylko trochę się pokropiliśmy, tak dla zabawy. Dawniej to były śmigusy – westchnął dziadek. – Jakie? Opowiedz, dziadku, jakie? – poprosiła Agata. – Kiedyś w lany poniedziałek szły w ruch wiadra, konewki i dzbany. Ludzie usuwali kosztowniejsze meble i dywany, zakładali też gorsze ubrania, żeby oszczędzić sobie zniszczeń. Bywało, że jak udało się zaskoczyć jakąś panienkę w pościeli, to polewali ją tak długo, aż pływała w łóżku między poduszkami. Na samą myśl o tym, że mógłbym wylać na śpiącą Agatę wiadro wody, uśmiechnąłem się od ucha do ucha. – W miastach panowie spryskiwali miłe sercu panny tylko odrobiną wody różanej po ręce, ale na wsiach odbywały się prawdziwe bitwy wodne – ciągnął dziadek. – Chłopcy wyciągali dziewczyny z łóżek i jeszcze rozespane, w samych nocnych koszulach wrzucali do stawów i jezior. A one lądowały z pluskiem, wzbijając pod niebo wielkie fontanny. – Dziadku, to znaczy, ze ty wrzuciłeś kiedyś babcię do jeziora? – spytała Agata z niedowierzaniem. – Do jeziora nie, ale wody jej nie żałowałem. Bo tak naprawdę, choć dziewczyny złościły się i uciekały, dobrze wiedziały, że oblewamy tylko te najładniejsze i najbardziej lubiane panny.

W gruncie rzeczy były więc zadowolone, że ociekają wodą, bo to znaczyło, że mają powodzenie. Za to te, na które nie spadła tego dnia ani kropla wody, były złe jak osy. No to mama i Agata powinny być mi wdzięczne, że je oblałem. A w przyszłym roku, żeby im nie było smutno, postaram się, aby – jak to powiedział pięknie dziadek – pływały w łóżku między poduszkami. Chciałem wiedzieć jeszcze tylko jedną rzecz, dlaczego ten wspaniały zwyczaj ma taką dziwną nazwę – śmigus-dyngus? Dziadek wiedział nawet to. – Och, bo tak po prawdzie, to były dwa różne zwyczaje. Śmigus polegał na polewaniu wodą dziewczyn, a dawniej także na smaganiu ich po nogach wierzbowymi witkami. I stąd właśnie wzięła się ta dziwna, jak mówisz, nazwa. Od śmigania, czyli smagania panien zielonymi gałązkami. Niektórzy mówili, że to zielony albo suchy śmigus. Oczywiście ten mokry, czyli bieganie z wiadrami wody lub wrzucanie dziewczyn do stawów, był dużo przyjemniejszy… – Dziadek uśmiechnął się na samo wspomnienie. – Dyngus zaś polegał na składaniu wizyt sąsiadom i znajomym. Tak jak w czasie Bożego Narodzenia chodzi się po kolędzie, tak na Wielkanoc chodziło się po dyngusie. Różni przebierańcy wędrowali od domu do domu, składając życzenia i prosząc o datek, a gospodarze wykładali na stół placki i kiełbasy, bo wierzyli, że tacy goście mogą przynieść szczęście. Dlatego przebierańcy dostawali zwykle poczęstunek, a na drogę jajka lub nieco pieniędzy. Z czasem te zwyczaje pomieszały się ze sobą i w końcu pozostało z nich tylko oblewanie się wodą i nazwa śmigus-dyngus. Wielka szkoda – pomyślałem – bo gdyby było tak jak dawniej, to nie dość, że wrzuciłbym Agatę do jeziora, mógłbym ją jeszcze okładać jakimiś gałęziami po nogach. Potem odwiedziłbym babcię przebrany na przykład za pirata i powiedziałbym „Wesołych Świąt”, a ona natychmiast dałabym mi za to cukierki, lizaki, chipsy i pieniążki. – Dawniej przestrzegano też zwyczaju, że w Poniedziałek Wielkanocny chłopcy oblewali panny, ale za to wtorek to oni byli oblewani przez dziewczyny. I to często z bardzo dobrym skutkiem – dodała babcia. Po tych słowach Agata spojrzała na mnie tak, że od razu wiedziałem, że coś knuje. – Szczerze mówiąc bywało i tak, że jak się wszyscy dobrze rozbrykali, to nie mogli tego oblewania skończyć jeszcze przez wiele dni – powiedział dziadek z uśmiechem. A ja poczułem, że jestem bardzo rozbrykany, i ruszyłem biegiem do łazienki napełnić moje sikawki.

4. „Wielkanoc inaczej” – rozmowa na temat obchodzenia świąt w różnych miejscach świata:

– USA – wyścigi jajek;

– Francja – robienie gigantycznego omleta;

– Indie – tworzenie latarni, kwiatków z bibuły dla przyjaciół; 

– Bermudy – robienie latawców. 

 Zajęcia popołudniowe:

„Wyścigi jajek” – zabawa ruchowa. Wyścigi w turlanie jajek do mety.

Obejrzyj film: https://abc.tvp.pl/18596920/lany-poniedzialek

Pokoloruj: https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/wielkanocny-lulek-128

 

 

 

9.04.2020

Temat:”Świąteczny stół”

Cele ogólne: porządkowanie wiedzy na temat tradycji obchodzenia Wielkanocy; doskonalenie czytania globalnego

Realizacja Podstawy Programowej:(IV.5, IV.19),(I.5), (I.5, IV.7),(IV.2, IV.5, IV.9, IV.11)

1. . Słuchanie bajek czytanych przez rodzica., próby opowiadania fragmentów bajek. Rozwijanie u dzieci pamięci krótkotrwałej.

2. „Stół wielkanocny” – opisywanie zdjęć stołów nakrytych na różne okoliczności, poszerzanie słownika, podawanie nazw potraw widocznych na wielkanocnym stole, analiza słuchowa, czytanie globalne.

-https://www.youtube.com/watch?v=yMIY7XESVpU

-https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/literka-j-191

 

Wielkanocny stół Ewa Skarżyńska

 

Nasz stół wielkanocny haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni listeczków skrzydlatych,

lukrowana baba rozpycha się na nim,

a przy babie – mazurek w owoce przybrany.

Palmy pachną jak łąka w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

A przy mamie tata. I my.

Wiosna na nas zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,

Niech słońcem zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie jak wiosna wesołe!

 

3. Pytania do wiersza: Po co ludzie spotykają się przy świątecznym stole? Czy dzielą się w Wielkanoc opłatkiem? Jak spędzają te święta?

4. Wykonaj kartę pracy: http://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/03/KARTY-PRACY-WIELKANOC-1.jpg

5. Praca z literką J- oglądanie filmu:https://www.youtube.com/watch?v=k-3bItxUSPY

 

Zajęcia popołudniowe:

Ćwiczenia metodą Ruchu Rozwijającego W.Sherborne:

1. Paczka w górę” -dorosły pochyla się nad dzieckiem, dziecko siedzi skulone na podłodze, mocno oplata i ściska rękami swoje uda, w ten sposób przypominając związana paczkę. Dorosły unosi dziecko do gór, trzymając je za splecione dłonie i podtrzymuje plecy.

2. „Przepychanki”:-dorosły siedzi na podłodze w rozkroku , tyłem do

 

3. dziecka. Dziecko siedzi na podłodze w rozkroku(tyłem do dorosłego). Na sygnał każdy próbuje przepchnąć partnera w przeciwną stronę.

 

 

 

08. 04. 20                TEMAT: CO  SIĘ  KRYJE  W  ŚWIĘCONCE?  

KOCHANE  DZIECI  DO  ZABAW  MOŻECIE   WYKORZYSTAĆ   POMOCE,  KTÓRE POSIADACIE  W  DOMU

CELE OGÓLNE: utrwalenie nazw i symboliki elementów święconki; identyfikowanie  i podawanie nazw emocji  

 ŚRODKI  DYDAKTYCZNE:  elementy święconki, koszyczek, trzy drewniane pisanki, kolorowe pisanki wycięte z kartonu,   kolorowe jajka styropianowe lub symbole jajek wycięte z kolorowego papieru, szablon koszyka wielkanocnego, zdjęcia różnych pokarmów  

Gimnastyka przy  piosence  „Głowa, ramiona, kolana, pięty”

 https://youtu.be/ERKA11kKHug

 „Co włożysz do koszyczka?” – omówienie tradycji obchodzenia Wielkiej Soboty,  zapoznanie z symboliką potraw w święconce.

Rodzic rozmawia  z  dzieckiem, jak obchodzi się Wielką Sobotę i co zabiera się do kościoła. Umieszcza na dywanie szablon koszyka wielkanocnego, i rozkłada podpisane zdjęcia różnych pokarmów. Wśród zdjęć znajduje się siedem pokarmów, które powinny znaleźć się w koszyczku (chleb, jajko, ser, wędlina, chrzan, ciasto, sól). Dziecko  ma podać nazwy wszystkich produktów oraz włożyć do koszyczka tylko te, które powinny znaleźć się w święconce. Gdy  dziecko wkłada  zdjęcie do koszyka mówi głośno nazwę produktu i dzieli ją na sylaby, nazywa głoskę na początku i na końcu wyrazu oraz czyta wyrazy globalnie.                                                      

Zapraszam  na krótki film po wykonaniu zadania

https://youtu.be/-vS8QYsdefQ

Rodzic krótko wyjaśnia znaczenie poszczególnych potraw w koszyczku:     

  • chleb- symbolizuje ciało Pana Jezusa, a także dobrobyt 
  • jajko to symbol życia i zwycięstwa nad śmiercią, podzielenie się jajkiem miało umacniać więzi 
  • wędlina - miała zapewnić płodność i zdrowie 
  • sól - to symbol oczyszczenia, miała chronić przed złem 
  • ser - ma zapewnić rozwój stada zwierząt domowych 
  • chrzan- ma zapewnić siłę fizyczną 
  • ciasto (babka) symbolizuje umiejętność i doskonałość                                                                                                                

  Co to znaczy czuć zadowolenie?

Drogi rodzicu porozmawiaj z dzieckiem o emocjach: 

  https://www.youtube.com/watch?v=kRJFN6V7TB4&list=OLAK5uy_khccSa8HNwkRAavTxx-kbbI89ZT_RhWcU&index=11&t=0s&app=desktop

 

  https://www.youtube.com/watch?v=DcI4zA9qxP0&list=OLAK5uy_khccSa8HNwkRAavTxx-kbbI89ZT_RhWcU&index=5

 

                                                                                

W jakich sytuacjach można być zadowolonym?                                                                                

 Co to znaczy być niezadowolonym?                                                                                                      

 W jakich sytuacjach można się tak czuć?                                                                                                                                       

Jakie są te uczucia – przyjemne czy nieprzyjemne?                                                                      

 Które z tych uczuć towarzyszy wam podczas oczekiwania na Wielkanoc?                          

 Dlaczego  tak się czujecie?                                                                                                             

„Zbieramy pisanki” – zabawa matematyczno-ruchowa z elementem pantomimy.

Rodzic rozrzuca po podłodze kolorowe pisanki wycięte z kartonu. Na jego hasło dziecko jak najszybciej zbiera jajka. Rodzic w każdej chwili może powiedzieć- stop. Po zebraniu jajek  dziecko siada  i przelicza.                                                                                                                    

  Następnie za pomocą mimiki i gestów okazuje swoje zadowolenie lub niezadowolenie          

  w zależności od tego, czy udało mu się zebrać więcej czy mniej jajek                                 

„Koszyk wielkanocny” – wspólne przygotowanie  koszyka, który zostanie postawiony w widocznym miejscu w pokoju.                                                                                                            

  MIŁEJ  ZABAWY  MOJE  SERDUSZKA 

SOWY  MOŻE MACIE  OCHOTĘ PRZYSŁAĆ  ZDJĘCIE  TO NATYCHMIAST  WKLEIMY   W ZAKŁADKĘ  CIEKAWE  ZDJĘCIA

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                 

     07.04.20             TEMAT: „ALE  JAJA”          

CELE OGÓLNE: poznanie tradycji ozdabiania jaj; doskonalenie motoryki małej

ŚRODKI  DYDAKTYCZNE: szarfy, karton, barwniki, sylwety jaj, wykałaczki lub patyczki do uszu, , brystol, kredki, nożyczki, kleje, różnego rodzaju jajka dekoracyjne lub ich zdjęcia (kraszanki, pisanki, wydmuszki)

„Wielkanocne jajka” – porównywanie różnego rodzaju jajek dekoracyjnych: kraszanek, pisanek, wydmuszek, zapoznanie z symboliką jaja.  

Rodzic  pyta dziecko, z jakim produktem spożywczym najsilniej kojarzy im się Wielkanoc,       i przypomina, czego symbolem jest jajko. Pokazuje dzieciom różnego rodzaju jajka: kraszanki (w całości zabarwione na jeden kolor), pisanki, wydmuszki itp.(mogą być zdjęcia). Dzieci porównują jajka, wskazują podobieństwa i różnice między nimi 

 

 https://www.youtube.com/redirect?q=https%3A%2F%2Fkiddoland.pl%2Frysowanie-kolorowanie-dla-dzieci%2Fjak-narysowac-pisanke&redir_token=hZeDLtdo4-n7mIHnNyAatvWi1vB8MTU4NjI4ODE3MEAxNTg2MjAxNzcw&event=video_description&v=XP7oAVsU7Ng

 

 „Jak barwimy jajka?” – dobieranie koloru kraszanki do zdjęcia produktu, za pomocą którego można zabarwić jajko na dany kolor. Rodzic pyta dziecko, czy znają sposoby barwienia jajek. Na ziemi rozsypuje papierowe sylwety jajek w kilku  kolorach oraz zdjęcia roślin. Dzieci mają dobrać zdjęcia do jaj w taki sposób, aby pokazać, jak uzyskać dany kolor kraszanki.

  •  żółty - suche lupinki cebuli 
  • czerwony - suszone jagody 
  • różowy - sok z buraka 
  • pomarańczowy - marchew, dynia 
  • brązowy - łupiny orzecha 
  • zielony - trawa, pokrzywa                                                                                                                                                                        

Ugotowanie jajek w skórkach buraków lub łupinkach cebuli                                                            

  Rodzic gotuje jajka i pokazuje efekt dziecku.

 „Pisanka z układanki” – praca plastyczna.                                                                                       

   Rodzic rysuje na dużym brystolu ogromną pisankę. Dzieli ją na drobne fragmenty – puzzle, które wycina dziecko, następnie dopasowuje do siebie fragmenty układanki tworząc puzzle    i przykleja na duży brystol może  dowolnie  ozdobić. (może przykleić np.: na drzwiach)

 „Przysłowia i powiedzenia” – rodzic  wyjaśnienia dziecku powiedzenia i przysłowia związane z jajkami:

–– Jajko mądrzejsze od kury.                                                                                                                  

 ––   Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci.

–– Kura znosząca złote jajka.  ćwiczenie percepcji wzrokowej i słuchowej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych. 

  http://bystredziecko.pl/karty-pracy/szlaczki/szlaczki-pisanki-01.pdf

–– „Skaczące pisanki” – dziecko stoi  na wyznaczonej linii i skacze naśladując skaczące żabki. Po drodze wykonują obrót dookoła siebie i przechodzi przez szarfę.                                          

   –– „Zające na łące” – dziecko  wykonuje  zajęcze skoki (w przysiadzie – pierwsze ręce, później nogi) do wyznaczonego miejsca. Po drodze wykonuje obrót dookoła siebie i przechodzi przez szarfę.                                                                                                                         

  –– „Jajko na łyżce” – dziecko  trzymając w ręku łyżkę, a na niej gotowane jajko, pokonuje  drogę do rodzica stojącego na  naprzeciwko. Następuje zmiana.

Utrwalenie piosenki  „ Bajkowe pisanki”  

https://www.youtube.com/watch?v=UMl5kZ6DGas                                                                 

„Jajka i kurczęta” – zabawa ruchowa, poruszanie się po pokoju w rytm dowolnej muzyki.  Gdy rodzic wyłącza muzykę, dziecko reaguje na jedno z poleceń.                                                       

Gdy słyszy: Jajko, zwijają się w kulkę i turla z boku na bok,                                                                

  na słowa: Kurczak chodzi po pokoju na ugiętych kolanach i macha rękoma jak skrzydłami.

Zapraszam na krótki  filmik 

https://www.youtube.com/watch?v=CqZ-7JiECVM

https://www.youtube.com/watch?v=MfCoSQRMgfk

 

 

CHĘTNYCH RODZICÓW PROSIMY O PRZESŁANIE ZDJĘĆDZIECI Z  TWÓRCZOŚCI DOMOWEJ NA ADRES MAILOWY PRZEDSZKOLA    DZIĘKUJEMY

 

 

 

 

06.04.20  TEMAT: „WIELKANOC  ZA  PASEM”  

CELE OGÓLNE: zapoznanie z tradycją wykonywania palm wielkanocnych; doskonalenie umiejętności opowiadania i dzielenia się własnymi doświadczeniami

 POMOCE  DYDAKTYCZNE:  kartki, nożyczki, kredki,  duże jajka wycięte z szarego papieru, kolorowe pisanki, kredki , krepina, materiały do wykonania palmy, zdjęcia przedstawiające palmy żywe i papierowe,  drewniane jajko, przedmioty lub zdjęcia kojarzące się z Wielkanocą (jajko, kurczak, baranek, palma wielkanocna, bukszpan itp.), pisanki wielkanocne.  

ZAJĘCIA  PORANNE

  „Koło gimnastyczne”– dziecko i rodzic stoją naprzeciwko siebie, po kolei kręcą kołem  i wspólnie wykonują wylosowane ćwiczenia,  np. pięć przysiadów, dwa pajacyki.

–– „Chodzi lisek koło drogi” – tradycyjna zabawa .

Dziecko siedzi po turecku, rodzic (lisek) chodzi wokół dziecka i mówi rymowankę:

Chodzi lisek koło drogi ,nie ma płaszcza, jest ubogi. 
Kogo łapką przyodzieje, ten się nawet nie spodzieje!

Lisek(rodzic) dotyka głowy  dziecka i zaczyna uciekać. Dotknięte dziecko próbuje  złapać a „lis” stara się zająć miejsce dziecka. Jeśli zostanie złapany, ponownie jest lisem, jeśli uda mu się zająć miejsce dziecka, które go goniło, to rodzic odgrywa rolę lisa.                                                                                                                         

  –– „Pisanki”– zabawa w parach.

  Dziecko udaje jajko – „zamyka się”, tworząc kulę, a rodzic próbuje ostrożnie je otworzyć (może np. łaskotać). Po otwarciu następuje zmiana ról.  

  „Zajączki, pisanki, kurczęta, baranki” – poszukiwanie w domu ukrytych przedmiotów kojarzących się z Wielkanocą. Rodzic chowa   w mieszkaniu przedmioty lub zdjęcia kojarzące się z Wielkanocą (jajka, kurczę, baranek, palma wielkanocna, bukszpan itp.). Dziecko chodzi po mieszkaniu i szuka ukrytych przedmiotów (zabawa ciepło-zimno). Przynosi je na środek dywanu i wnioskują razem z rodzicem o temacie zajęcia.

 Rodzic włącza dowolną muzykę. Dziecko  chodzi po pokoju.  Gdy muzyka ustaje, zaczyna poruszać się i naśladować głosy jak: baranek ,kurczątka, zajączki.. W kolejnej rundzie następuje zamiana ról.                    

„Wielkanoc kojarzy mi się z...” – kończenie zdania. Rodzic bierze do ręki drewniane jajko i mówi:                                                 
Wielkanoc kojarzy mi się z... i przekazuje jajko dziecku, które również mówi z czym kojarzy mu się Wielkanoc.

 „Moje święta” – rozmowa na temat Wielkanocy inspirowana doświadczeniami dzieci. Rodzic zadaje pytania:

  • Czy pamiętasz jak spędzaliśmy święta?                                                                      
  • Jak się przygotowujemy do Wielkanocy?
  •  Jakie znasz potrawy związane z tymi świętami?
  •  Co lubisz w Wielkanocy, czego nie lubisz?

 „Palmy wielkanocne” – omawianie wyglądu palm oraz tradycji ludowych związanych z ich święceniem. Rodzic przekazuje dzieciom ciekawostki:

   https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fwww.youtube.com%2Fwatch%3Fv%3D3JvxzR9KpyQ&psig=AOvVaw3Q73WRO9ttBxgfnrjpNuGy&ust=1585944999127000&source=images&cd=vfe&ved=0CAIQjRxqFwoTCIDCudPHyugCFQAAAAAdAAAAABAD

–– Niedziela Palmowa została ustanowiona na pamiątkę wjazdu Pana Jezusa na osiołku do Jerozolimy. Na powitanie ludzie machali gałązkami z drzewa palmowego.                                                                                                                                                                 
–– Niedziela Palmowa była nazywana „Kwietną” lub „Wierzbową”, bo w Polsce gałązki palmowe zastępowano gałązkami wierzby, przystrajano je kwiatami, bukszpanem, wstążkami.                                                                                                                                         
–– Największe palmy w Polsce wykonuje się na Kurpiach we wsi Łyse (mają kilka metrów wysokości).                                                       
–– Palmy mają chronić ludzi i domy przed chorobami i złem (tradycyjnie trzyma się je w domu do następnego roku).                                 
– Poświęconą palmą dotykano kiedyś domowników, a w szczególności dzieci, aby były posłuszne i zdrowe.

 • Pokaz różnych palm na zdjęciach (żywych i papierowych)

– omówienie przez dzieci różnic i podobieństw między nimi.                                                                                                                           
• zdjęcia przedstawiające palmy żywe i z papieru 

• Wspólne wykonanie palmy z krepiny. (mogą być materiały zastępcze)                                                                                                                                                                                                  

Słuchanie wiersza Bożeny Formy „Wielkanoc”

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wielkanocnych zwyczajów wymienionych w wierszu.

Święta za pasem, do pracy się bierzemy,                   
mazurki i baby smaczne upieczemy.                                                                                                                                                         
Pisanki, kraszanki razem dziś robimy,                                                                                                                                                             
wszystkie kolorowe, bardzo się cieszymy.                                                                                                                                                     

Upiekliśmy z ciasta, baranka, zajączka                                                                                                                                                           
z posianej rzeżuchy będzie piękna łączka                                                                                                                                                       
W glinianym wazonie bazie i żonkile,                                                                                                                                                               
a na nich z papieru kurczątko przemile.     

 „Pisankowy dyrygent” – nauka piosenki i zabawa  dramowa  inspirowana piosenką                    

„ Bajkowe pisanki”    

  https://www.youtube.com/watch?v=UMl5kZ6DGas   

Do zajączka przyszła kurka, ko, ko, ko zagdakała.                                                                                                                                       
Z koszem jajek na pisanki, mama kwoka mnie przysłała.                                                                                                                             
Zając podparł się pod boki, a to ci dopiero jajka!                                                                                                                                     
Namaluję na nich tęczę, a na każdym będzie bajka.

Ref.: Bajkowe pisanki, bajkowe, rozdamy je z dobrym słowem,                                                                                                 
Świątecznym życzeniem, wiosennym marzeniem.                                                                                                                                   
Bajkowe pisanki, bajkowe, wesołą wiodą rozmowę,                                                                                                                                   
że wiosna za oknem, że w dyngus ktoś zmoknie.                                                                            

Rośnie żytko jak na drożdżach i zieleni się rzeżucha,                                                                                                                                   
pisankowych opowieści zając słucha, kurka słucha.                                                                                                                                       
Z bukiecikiem srebrnych bazi ,w gości wybrał się baranek,                                                                                                                             
A dla niego mała kurka, kosz bajkowych ma pisanek.

ref: Bajkowe pisanki, bajkowe…

Po wysłuchaniu piosenki dzieci opowiadają, o czym była, następnie wybierają postać lub czynność, którą będą prezentować (np. skakanie zajączka, kurka/gdakanie, baranek/beczenie, malowanie pisanek, rosnąca rzeżucha, oblewanie na dyngusa).                         

Rodzic kredką lub pałeczką (imitujE batutę) dyryguje wielkanocną orkiestrą, wprowadzając i zamykając kolejne odgłosy lub gesty. Dziecko również może odegrać rolę dyrygenta

 ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

 „Taniec na jajkach” – zabawa taneczna. Dziecko z rodzicem dobierają się w pary, następnie tańczą przy dowolnej muzyce na dużych jajkach wyciętych z szarego papieru, uważając, aby nie zejść na podłogę.

„Wielkanocny  kurczak  dla rodziny”  – praca plastyczna.

Podaję propozycje: https://www.arbuziaki.pl/najpiekniejsze-pomysly-na-to-jak-zrobic-kurczaczka-wielkanocnego/

 

 

ZACHĘCAM  DO  KORZYSTANIA  Z  ZAKŁADKI  NA STRONIE PRZEDSZKOLA

„W  CO  SIĘ  BAWIĆ – ZABAWY  PEDAGOGA -TERAPEUTY"

 

 

 

 

 

                                                                                                                              

 

 

 

 

 

 

 

03.04.2020

Temat: “Po co hodujemy krowy?”

Cele ogólne:

  • poszerzanie wiadomości na temat wartości odżywczych,

  • utrwalenie wiedzy na temat wykorzystania i rodzajów mleka;

  • doskonalenie motoryki małej

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • rozpoznaje krowę

  • zna wartości odżywcze mleka

  • prawidłowo trzyma narzędzie pisarskie

 

  1. Doskonalenie sprawności ruchowej, ćwiczenia z elementami rzutu. Dziecko próbuje trafić do kubełka, kosza piłeczką.

  2. „Co daje krowa?” – określanie smaku, koloru i zapachu różnych rodzajów mleka, produkty mleczne i bezmleczne – klasyfikacja. Do zajęć proszę przygotować szklankę mleka oraz produkty spożywcze jakie macie w domu. Warto dzieciom pokazać dostępne w domu produkty z mleka(sery, jogurty, lody) oraz produkty bezmleczne warzywa, owoce, kasze, makarony. Można podzielić produkty na kategorie: produkty mleczne, bezmleczne.

  3. Zajęcia badawcze- proszę dać dziecku szklankę mleka, poprosić aby samodzielnie określiło kolor, smak,zapach. Można zamrozić mleko w pojemniku na kostki lodu. Następnego dnia sprawdzić co powstało z naszego eksperymentu?

  4. „Czy mleko jest zdrowe?” – pogadanka na temat wartości odżywczych mleka. Informacje dla rodziców: Mleko jest wydzieliną gruczołów mlecznych samic ssaków. Do celów spożywczych w Polsce wykorzystuje się głównie mleko krowie, a w dużo mniejszym stopniu kozie i owcze.Mleko ma postać białego, nieprzezroczystego płynu. Jest mieszaniną różnych substancji, które sprawiają, że jednocześnie jest to roztwór właściwy laktozy i części soli mineralnych, roztwór koloidalny kazeiny i części fosforanów oraz emulsja, w której fazą rozproszoną są składniki tłuszczowe, a fazą rozpraszającą – woda.W mleku znajdują się: tłuszcz, laktoza, białko, magnez, potas, wapń, witaminy z grupy B, witamina A, witamina D, witamina K i witamina E. .Produkty mleczne to masła, śmietany, śmietanki, twarogi, sery jogurty, kefiry, maślanki, mleko zagęszczone, mleko w proszku, lody, serwatki i kazeiny. Rekomenduje się picie dwóch szklanek mleka dziennie. Kolorowanka:https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/krowa-74

  5. „Dojenie krowy” – zabawa w parach. Do zabawy potrzebujemy reakawiczkę gumową, napełniamy ją woda, robimy małe dziurki i bawimy się w dojenie krowy.

Zajęcia popołudniowe:

  1. Wykonaj zadanie:https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/narysuj-szlaczki-333

  2. Obejrzyjmy film edukacyjny:https://www.youtube.com/watch?v=QgUZm4xBDEM

  3. „Lusterka”– dziecko siedzi naprzeciwko rodzica, jedno z nich pokazuje minę, a drugie stara się ją powtórzyć. Po każdym pokazie i zamieniamy się rolami.
     

 

02.04.2020

Temat “Skąd się bierze wełna?”

Cele ogólne:

  • poszerzanie informacji na temat baranów i owiec

  • doskonalenie motoryki małej

  • usystenatyowanie wiedzy na temat hodowli zwierzat

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • potrafi odróżnić owce od barana

  • umie konstruować proste wypowiedzi na zadany temat

  • prawidłowo posługuje się kredkami

 

  1. Zachęcanie dzieci do samodzielnego wymyślania zabaw, nie przeszkadzania innym podczas zabawy.

  2. „Skąd się bierze wełnę?” – podawanie nazw i porównywanie wełnianych produktów, określanie i opisywanie wełny po dotyku. Można poszukać w zasobach domowych wełny(swetry, koce, wełna do robienia na drutach). Pytamy dzieci jak powstały te produkty? pokazujemy zdjęcia owcy i barana, pytamy, czym się różnią, a jakie są między nimi podobieństwa. https://www.google.com/search?q=zdj%C4%99cie+barana&sxsrf=ALeKk02m6lGpVA2o5zwocJQDZYJmRs951g:1585731528620&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwiQneOj7sboAhWUAxAIHZKTBw4Q_AUoAXoECAsQAw&biw=1366&bih=695#imgrc=nEWW4_ndGdrroM

https://www.google.com/search?q=zdj%C4%99cie+owcy&sxsrf=ALeKk01GA4eWvG_x6srs_iuNQkn7yHFgbA:1585731586525&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=4a_-nu_vCjP77M%253A%252CjdNXE3N1CaKhFM%252C_&vet=1&usg=AI4_-kQqYR9gIU0S1exXZoFSt2kgWPISVg&sa=X&ved=2ahUKEwjh0rG_7sboAhWOlosKHcdACxoQ9QEwAHoECAoQEw#imgrc=4a_-nu_vCjP77M:

 

  1. „Zaganianie owiec do stada” – manipulacyjna zabawa z kulkami waty. Dzieci budują ogrodzenie z klocków. Za ogrodzenie wkładają kulki z waty. Część kulek jest poza ogrodzeniem. Dzieci wkładają „zagubione” owieczki do zagrody za pomocą pęsety (ewentualnie przy braku pęsety – rączką)

  2. Zapraszam do obejrzenia filmu:https://www.youtube.com/watch?v=QgUZm4xBDEM

Zajęcia popołudniowe:

  1. Sesja metodą ruchu rozwijającego W.Sherborne:

 

 

 

 

 








 

 

 

 

Temat: „1 kwietnia-Prima aprilis”

Cele szczegółowe:

Dziecko:

  • dowiaduje się albo przypomina sobie o istnieniu prima aprilis,

  • potrafi odróżnić dobre żarty od takich, które mogą sprawić przykrość czy nawet wyrządzić komuś krzywdę,

  • uczy się posługiwania kalendarzem, odnajdywania właściwej daty,

  • utrwala zapis cyfry jeden

 

1. Proszę przeczytać dzieciom zagadkę słowną:

Mogą to robić chłopcy i dziewczynki,

Dorośli to robią czasami.Robimy to zwykle wtedy,

Gdy dobry humor mamy,

Gdy ktoś powie coś śmiesznego,

Kiedy zdarzy się coś miłego.

A każdy wam powie,

Że on to – zdrowie.

Odpowiedź: śmiech

Teskat do czytania globalnego:

 

1 KWIETNIA

 

ŚRODA

 

 

 

2. Rozmowa tematyczna o ty co to jest prima aprilis i kiedy go obchodzimy, co możemy robić w tym dniu?czy to prawda, że są żarty miłe i niemiłe?czy ktos tobie zrobił żart, psikus? Na kalendarzu wyszukujemy z dziećmi datę 1 kwietnia, możemy się zapytać czy data ta to początek miesiąca czy koniec? Dziecko może spróbować narysować jedynkę lub wykonać kartę pracy:https://eduzabawy.com/pomoce-dydaktyczne/anna-czerwiec/cyfry-karty-pracy/

Informacje dla rodzica do przekazania dziecku: Prima aprilis polega na robieniu żartów, celowym wprowadzaniu w błąd, nabierania kogoś, konkurowaniu w próbach sprawienia, by inni uwierzyli w coś nieprawdziwego. Tego dnia w wielu mediach pojawiają się różne żartobliwe informacje. Pochodzenie tego zwyczaju nie jest dokładnie wyjaśnione.

 

3. Wykonaj kartę pracy:https://www.domowyprzedszkolak.pl/item/dopasuj-cyfry-575

 

4. Zabawy śmiechem, prosimy dzieci, by naśladowały śmiech:małej dziewczynki,Świętego Mikołaja,małej myszki,lwa,króla wielkiego państwa,starszej pani,hipopotama, itp.

 

5.Zabawa matematyczna- kierujemy zadania do dziecka. Znajdź prosze jeden czerwony przedmiot w tym pokoju? Znajdź proszę dwa niebieskie klocki? Znajdź proszę trzy niebieskie piłki/autka/klocki? Zabawki wykorzystujemy do prób swobodnego przeliczenia, określania czego jest mniej czego więcej. Można posłużyć się kartonikami z cyframi oraz symbolami matematycznymi(+,-,=).

6. Zagraj w gre:http://pisupisu.pl/przedszkole/jaka-cyfra

 

Zajęcia popołudniowe:

1. Ćwiczenia według Metody ruchu Rozwijającego W.Sherbone

Wyspy-dorośli rozkładają kilka koców, ręczników na podłodze w odległości jeden metr, pół metra, dwa metry.

Dziecko stoi na jednym z koców, dwoje dorosłych, podtrzymuje dziecko za ramiona, pomaga mu wskoczyć na koc obok czyli wyspę lub przeskoczyć wyspę.

2. Przepychanki- dorosły siedzi na podłodze, nogi trzyma ugięte w kolanach, a stopy opiera o stoppy siedzącego dziecka. Ręce oparte o podłogę. Na sygnał rodzic próbuje przepchnąć sopy dziecka swoimi stopami, dziecko próbuje oponować, odpierać.

3.Proponuję wysłuchanie piosenki o cyferkach: https://www.youtube.com/watch?v=JdcGTOAAuKg

 

 

 

 

 

 

 

 

DRODZY RODZICE, MOŻECIE ZAMIENNIE WYKORZYSTAĆ POMOCE DO ZAJĘCIA.

NASZA GRUPA TO KOCHANE „SOWY MĄDRE GŁOWY”

TEN  SCENARIUSZ  NALEŻY  REALIZOWAĆ  PRZEZ  DWA  DNI (poniedziałek, wtorek)

30.03.20. i 31.03.03.20     
TEMAT: SKĄD  SIĘ  BIORĄ  JAJKA?

CELE OGÓLNE: pogłębianie wiedzy na temat jajek, ich budowy i sposobów wykorzystania. Poznanie ptaków znoszących jajka, doskonalenie umiejętności porównywania.

 POMOCE DYDAKTYCZNE:  jajka, pudełka po jajkach, stempel z korka, zdjęcia jaj(kurze, przepiórcze, strusie), zdjęcia kury i koguta, kredki, farby, nożyczki, wstążka, klej.

                      ZAJĘCIA PORANNE

 Masażyk „Maszyna do pisania”-

Dziecko siedzi zwrócone plecami do rodzica:                                                                            
 Wkręcamy papier do maszyny (ostrożnie przekręcamy uszka dziecka do przodu) do pisania.
Wygładzamy kartkę papieru (gładzimy jego plecy wewnętrzną stroną dłoni) i piszemy.         
A…, B…, C…,kropka, przecinek (piszemy palcem A, B, C, stawiamy dużą kropkę i przecinek)
i przesuwamy wałek (chwytamy dziecko za głowę z wyczuciem, lecz stanowczo je na bok, tak żeby cały czas asekurowane przez nas się przewróciło)

  1. PTAKI I ICH  JAJA- rodzic zadaje dziecku pytania:
  • Jakie zwierzęta znoszą jajka?
  • Czy są tylko ptaki?

Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia jaj różnych ptaków (jaja kurze, przepiórcze, strusie) i wprowadza wyrazy do czytania globalnego: przepiórka, struś, kura. Dziecko dopasowuje zdjęcia jaj do ptaków. Na koniec porównują wielkość i kolory jaj.   

KURA     KU-RA     
PRZEPIÓRKA      PRZE-PIÓR- KA            
STRUŚ         STRUŚ

https://www.youtube.com/watch?v=eRXhIPlBwuI

https://www.youtube.com/watch?v=SOz5AHyZCQI

https://www.youtube.com/watch?v=iqlmcTk4pEc

Rodzic pyta: 

  • Czym różni się kura od koguta? (dziecko ogląda film i samodzielnie szuka różnic i podobieństw)
  • Rodzic dodaje:  kura jest ptakiem, który kiepsko lata, zniesienie jajka zajmuje jej mniej, więcej dobę. 
  1. „SKĄD SIĘ BIORĄ JAJKA?” – zapoznanie z cyklem życia kury (obrazek w załączeniu)

 

„JAK WYGLĄDA PISKLĘ?”- zabawa plastyczna, wykonanie kurczaków techniką stemplowania. Rodzic przygotowuje stempel z korka, następnie dziecko macza go w żółtej farbie i robi stempel. Dorysowuje do śladu stempla nogi, dziób, oczy skrzydełka- powstaje pisklę (przykladowa praca plastyczna w załączeniu)

  1. „JAJA”- poszerzenie wiedzy o jajkach. Dziecko przygląda się jajkom lub pudełkom po jajkach przyniesionych przez rodzica. Szukają na nich numerków. Zauważają, że numery na jajkach się powtarzają.

Rodzic wyjaśnia znaczenie tych liczb: 3-chów klatkowy, 2- chów ściółkowy, 1- chów-  na wolnym wybiegu, 0- chów ekologiczny.

  1. „Z czego składa się jajko”- rodzic pyta się dziecka z czego składa się jajko. Dziecko rozbija jajko i wyszczególnia białko i żółtko. Rodzic podświetla jajko i dziecko może dostrzec białko i żółtko. Rodzic rzuca jajko z dużej wysokości a dziecko sprawdza ponownie  czy zmienił się jego skład. Na koniec rodzic wkłada całe jajko do octu, aby w następnym dniu obejrzeć z dzieckiem
  • dlaczego zrobiło się gumowe (rodzic wyjaśnia: ocet wchłonął cały wapń zawarty w skorupce).
  1. „Jakie potrawy można zrobić z jajek?”

Dziecko tworzy książkę kucharską zawierającą potrawy z jaj, rysują swoje pomysły (każdy pomysł na oddzielnej kartce) (np. jajecznica, jajka sadzone, jajka na twardo, jajka faszerowane, kogel mogel)

Rodzic omawia prace z dzieckiem, porządkuję i łączy za pomocą wstążki tworząc książkę kucharską.

Rodzic gotuje jajko na twardo i na miękko a dziecko opowiada co się stało z białkiem  i żółtkiem.

 

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

 

  • Zabawa „Wesołe zwierzątka” – dziecko biega w różnych kierunkach a na polecenie rodzica naśladuje ruchy i głos danego zwierzęcia

Piesek szczeka: hau, hau, hau.

Kotek miauczy: miau, miau, miau. 

Kura gdacze: ko, ko, ko.

Kaczka kwacze: kwa, kwa, kwa.

Gąska gęga: gę, gę, gę.

  • Zabawa „Moje twoje”- rodzic z dzieckiem siedzą naprzeciwko siebie i wykonują kolejno polecenia typu: dotknij swojego nosa, pokaż prawą rękę, poklep kolano partnera, spójrz w lewą stronę itp.

 

 

 

 

27.03.20.     TEMAT: ZWIERZĘTA  WIEJSKIE

Drodzy rodzice i dzieci, pomoce jakie podaję do zajęcia mogą być zamienne. Proszę wykorzystać to, co macie w domu.

CELE OGÓLNE: utrwalenie informacji dotyczących zwierząt wiejskich oraz ich młodych;

wprowadzenie litery Ł, ł

Zwierzęta na wiejskim podwórku

ŚRODKI DYDAKTYCZNE: klocki, pojemnik, , zdjęcia zwierząt wiejskich, plastikowe lub drewniane figurki zwierząt wiejskich, latarka, kredki.

ZAJĘCIA  PORANNE

Zestaw ćwiczeń porannych

  • „Koło gimnastyczne” – dziecko i rodzic wykonują   ćwiczenia, np. pięć przysiadów, dwa pajacyki
  • „Traf do celu”– ćwiczenia z elementami rzutu. Dziecko i rodzic stają na linii i otrzymują po trzy drewniane klocki.  Rodzic  ustawia w pewnej odległości pojemnik  i  kolejno rzucają klocki tak, by trafić do pojemnika.
  • „Lusterka”– dziecko z rodzicem siedzą naprzeciwko siebie , jedno z nich pokazuje minę, a drugie stara się ją powtórzyć. Po każdym pokazie  zamieniają się rolami.

 Wprowadzanie litery Ł, ł, doskonalenie zdolności grafomotorycznych, percepcji wzrokowej i słuchowej, ćwiczenia w czytaniu. https://www.youtube.com/watch?v=JTrN0EhzcPY&t=16s&fbclid=IwAR0JACepYNGRDNcpFmzyTfpeGlA5SnQtAxRfn3ewxgBnUJzT-b82AJv-pno

  WIERSZNa wiejskim podwórku” – rodzic czyta dziecku  wiersz Stanisława Kraszewskiego.

Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda prowadzi swoje dzieciątko!

Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.

Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.

Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.

Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”.

Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:

Krowę – łaciate cielątko,

Kozę – rogate koźlątko,

Owcę – kudłate jagniątko,

Świnkę – różowe prosiątko,

Kurkę – pierzaste kurczątko,

Gąskę – puchate gąsiątko,

Kaczkę – płetwiaste kaczątko,

Znalazło mamę każde dzieciątko.

Rodzic po przeczytaniu wiersza  zadaje dziecku pytania:

  • Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu?
  • Co wydarzyło się w wierszu?
  •  Kto spowodował kłopoty?
  • Co zrobił gospodarz?

Następnie rodzic ponownie czyta wiersz z włączeniem dzieci.

 Rodzic czyta: krowa – łaciate , a dziecko dopełnia zdanie nazwą młodego zwierzęcia (cielątko ), kozę- rogate, owcę- kudłate itd.

 Rodzic może wydrukować zdjęcia zwierząt wymienionych w wierszu oraz ich młodych .(jeśli jest możliwość wydrukowania, lub wykorzystania własnych zabawek)

 Podczas pokazywania zdjęć dzieci podają nazwy zwierząt, oraz nazywają  miejsce w którym mieszkają zwierzęta np. kurnik, chlew itd.

Zabawa matematyczna:

Na podstawie zdjęć lub figurek zwierząt dziecko  próbuje określić liczbę nóg każdego młodego zwierzęcia, sumuje z  liczbą nóg matki. (ćwiczenia w liczeniu, porównuje, np: nogi krowy i cielątka razem, do nóg kury i kurczątka razem) porównuje wyniki.

 „Odgłosy zwierząt” – rodzic  zadaje dziecku  pytanie:

Zabawa  „Zwierzęta”

 Rodzic podnosi   zdjęcie danego zwierzęcia (ewentualnie wymawia nazwę lub podnosi wyraz do czytania globalnego). Dziecko porusza się swobodnie, naśladując chód i odgłos wydawany przez to zwierzę 

 Zabawa terapeutyczna „A sio”

Rodzic gra na bębenku i mówi:

  • Idą  koguty, dziobać buty – gdy jest już blisko,  woła: a  sio, koguty!, a dziecko krzyczy: kukuryku, kukuryku.
  • Idą kury do stolika – gdy są już blisko, rodzic mówi: a sio, kury!, a dziecko odpowiada: Ko, ko.
  • Idą indory do komory – gdy są już blisko, rodzic woła: a sio, indory!, a dzieci krzyczą: Gul, gul, gul
  •  Idą psiaki łobuziaki – gdy są już blisko, rodzic mówi: do budy psiaki!, a dzieci zaczynają ujadać: hau, hau

 

Piosenka „Stary Donald farmę miał” – zabawa rozwijająca pamięć i sprawność językową.

https://www.youtube.com/watch?v=XQRHDliey4c

ZAJĘCIA POPOŁUDNIOWE

 

  • Zwierzakowe cienie” – odrysowywanie cieni zwierząt wiejskich, doskonalenie percepcji wzrokowej i motoryki małej.

 Do zabawy są potrzebne plastikowe lub drewniane figurki zwierząt wiejskich oraz  światło lampy lub latarki. Ustawiamy zabawki w rzędzie. Oświetlamy je latarką, tak żeby powstał cień. Odrysowujemy cienie i malujemy ich kontury. 

  • „Koniki” dziecko leży na podłodze, a rodzic w pozycji stojącej z tyłu trzyma go za ręce i ciągnie po podłodze.

 

 

 

 

 

26.03.20.
TEMAT: ORIENTUJĘ SIĘ W OTOCZENIU.

POTRAFIĘ POWIEDZIEĆ, CO JEST PO MOJEJ LEWEJ STRONIE, A CO ZNAJDUJE SIĘ PO MOJEJ PRAWEJ STRONIE.

 DRODZY  RODZICE  BARDZO  PROSZĘ  WYKORZYSTAĆ  ZAMIENNE   REKWIZYTY DO PRZEPROWADZENIA  ZAJĘĆ.  

ZAJĘCIA  PORANNE

Cele zajęcia:

  1. Utrwalanie kierunków od osi własnego ciała, wskazywanie kierunków, nazywanie ich.

Umowy stosowane w orientacji przestrzennej: lewa strona(bo serce masz po lewej stronie, prawa strona, w górze(w górę, na górze itd.), w dół, (na dole), z tyłu ,(za mną do tyłu itd.), w przód (do przodu, przede mną).

  1. Ustalenie położenia przedmiotów względem własnego ciała. Poruszanie się w otoczeniu zgodnie z poleceniami.

Pomoce dydaktyczne:

  • Obręcze lub szarfy,
  • woreczki gimnastyczne
  • gumki frotki  

                                        PRZEBIEG  ZAJĘCIA

  1. Wprowadzenie kierunków od osi własnego ciała i nazywanie ich.

Poruszanie się w różnych kierunkach.

Dziecko zajmuje miejsce w obręczy i patrzy na rodzica. Rodzic wyjaśnia i jednocześnie pokazuje co ma robić.

Tupnij mocno, żebyś poczuł, że tu jest twoje miejsce. Nie obracaj się, gdy ja zajmę miejsce w swojej obręczy. Tu jest moje miejsce.  Rodzic mówi: Popatrz na mnie. Ustalamy  gdzie jest przód. Dziecko robi to co mówi rodzic:

  • Wysuń ręce do przodu, przed siebie
  • Pokarz to co jest przed tobą- spójrz w przód
  • Zrób trzy kroki do przodu, przed siebie , pokaż to co jest przed tobą

Tył:

  • Weź ręce do tyłu, za siebie. Nie oglądaj się do tyłu
  • Zrób trzy kroki w tył.
  • Wróć i stań w obręczy.

 

Góra:

  • Popatrz w górę
  • Wyciągnij ręce tak, aby dłonie były nad twoją głową.
  • Podskocz do góry

Dół:

  • Kucnij, połóż ręce na podłodze
  • Spójrz w dół na swoje dłonie
  • Stań i spójrz w dół na swoje dłonie
  • Stań i spójrz w dół na swoje stopy

Podskocz pięć razy, połóż ręce na piersiach (w taki sposób, rodzic pokazuje. Posłuchaj, poczuj jak bije twoje serce. Ono jest po lewej stronie. Połóż obie dłonie na sercu po lewej stronie.

Żeby dziecko wiedziało, gdzie ma lewą stronę, rodzic wkłada na lewy nadgarstek frotkę.

Dziecko wykonuje to , co mówi rodzic:

  • podnieś do góry lewą rękę
  • dotknij lewą ręką swoje lewe ucho
  • połóż lewą dłoń na lewym kolanie
  • przesuń lewą dłoń od ucha w dół, wzdłuż lewego boku
  • wyciągnij rękę w lewą stronę- spójrz w lewo i powiedz co jest po twojej lewej stronie
  • zrób trzy kroki w lewą stronę, wróć do obręczy(rodzic mówi to była twoja lewa strona)

Teraz interesuje nas prawa strona

  • podnieś do góry prawą rękę
  • pokaż swoje prawe oko
  • przesuwaj prawą dłoń od prawego ucha w dół
  • wzdłuż prawego boku do prawego kolana i w dół do prawej stopy
  • przesuń się trzy kroki w prawo
  • wróć do obręczy

Zabawa „Gdzie jest woreczek?”.

Rodzic proponuje:

  • weź w lewą rękę woreczek
  • podaj mi prawą dłoń

Rodzic siada z dzieckiem (twarzą do siebie). Dziecko zamyka oczy(nie zmuszamy jeśli dziecko odmówi zamknięcia oczu). Rodzic układa woreczek albo z przodu, albo z tyłu, albo z prawej strony, albo z lewej strony dziecka. Następnie pyta gdzie jest woreczek. Potem zmiana ról.

Zabawa „Poruszam się w otoczeniu zgodnie z poleceniem”

Dziecko ustawia się w wyznaczonym przez rodzica miejscu. Rodzic proponuje zabawę „Chodzenie pod dyktando”

Polecenie rodzica:

  • trzy kroki w prawo, kucnij i jeszcze dwa kroki w prawo.
  • Stań prosto, cztery kroki do przodu, stań na lewej nodze,
  •  stań na obu nogach, tupnij prawą nogą, pięć kroków do przodu, ukłoń się
  • Obróć się, popatrz w tył, sześć kroków do przodu
  • Wyprostuj się, zamknij oczy, policz do czterech, cofnij się dwa kroki itd.

Zabawa z piosenką      

ZAJĘCIA  POPOŁUDNIOWE 

ĆWICZENIA  KSZTAŁTUJĄCE  ŚWIADOMOŚĆ  PRZESTRZENI

  • Wagoniki –rodzic siedzi w rozkroku, obejmując rękoma siedzące przed nim dziecko. Poruszają się po podłodze w różnych kierunkach nazywając je  (prawo, lewo).
  • Raki – rodzic i dziecko  leżąc na plecach z wyciągniętymi rękami za głową odpychając się nogami, przesuwają się na plecach po podłodze i próbują palcami ręki- szczypcami złapać inną poruszającą się w ten sposób osobę. Określają którą ręką złapali(prawa, lewa)

 

 

 

 

krasnale-p39
misie
smerfy
biedronki_icon
sowy

Linki

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.